Danıştay 3. Daire E.2023/5234 K.2024/1182

Dava konusu istem: Davacı adına, murisi ...'ın kanuni temsilcisi olduğu … Metal Kimya İnşaat Tekstil Nakliye Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden alınmayan 2011 ilâ 2013 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla 2. sorumlu mirasçı sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ilâ … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının babası ...'ın, 10/10/2012 tarihinde şirketin kanuni temsilcisi olduğu ve 09/01/2013 tarihinde vefat ettiği dikkate alındığında dava konusu ödeme emirleri içeriği alacağın doğduğu ve ödenmesi gerektiği tarihlerde kanuni temsilcilik sıfatını haiz bulunmadığı dolayısıyla muris ...'ının söz konusu kamu alacağından sorumlu tutulamayacağı, ayrıca dava konusu ödeme emirleri içeriği vergi ziyaı cezası ve özel usulsüzlük cezası, cezaların şahsiliği ilkesi ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 372. maddesi gereğince davacıdan istenemeyeceğinden dava konusu ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.