Danıştay 3. Daire E.2023/5395 K.2024/5768

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, ortağına verdiği ödünç paralar karşılığında faiz hesaplamayarak transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıttığından bahisle 2017 yılının Aralık dönemi için re’sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda, Yapı Kredi Bankası Anonim Şirketinden 2015 yılında aldığı krediyi izlediği "131-Ortaklardan Alacaklar” hesabında yer alan tutarı, faiz tahakkuk ettirmeksizin şirket ortağına kullandırdığı iddia edilmiş ise de borç para verenin şirket değil banka olduğu,

alınan banka kredilerinin ortaklara aynen kullandırılması ve kredi maliyetlerinin aynen aktarılması ticari teammüllerin gereği olup bu gibi aktarımlarda sakıncanın, kredi maliyetinin altında veya üstünde faiz uygulanması ve farkın sebebinin izah edilmemesi durumunda ortaya çıkabileceği, sözü edilen kredinin faiz ve komisyon giderlerinin ortak tarafından karşılandığı dikkate alındığında, örtülü kazanç dağıtıldığı varsayımıyla yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyize konu kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

Danıştay Üçüncü Dairesinin UYAP'ta yer alan, 08/11/2024 tarih ve E:2023/5436, K:2024/5772 sayılı kararının "X-Karşı Oy" yazısında açıklanan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyorum.