Danıştay 3. Daire E.2023/5676 K.2023/3823

2- (DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU

... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, gerçeği yansıtmayan ihracat teslimleri, sahte faturayla belgelendirmiş olan bir kısım alımlar ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı olarak düzenlenen belgelerle haksız katma değer vergisi iadesine sebebiyet verildiği yolunda tespitleri içeren vergi tekniği raporuna dayanılarak düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca 2015 yılının Mayıs ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki davacı şirket ile sermaye ve organizasyon bağı olan firmaların sahte faturalar ile mal temin ederek ihracat gerçekleştirdikleri, bu hayali ihracat nedeniyle mahsuben katma değer vergisi iadesi aldıkları ve yine davacı şirketin muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlediği yönündeki tespitlerin de yeterli olduğu görüldüğünden, dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık, dava konusu özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden dava reddedilmiş, özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin yerinde ve hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

Davacı tarafından, 2015 yılı için 6736 sayılı Kanun kapsamında matrah artırımında bulunulduğundan 2015 yılına ilişkin herhangi bir vergi incelemesine ve vergi tarhiyatına tâbi tutulmasına hukuken olanak bulunmadığı, aynı şekilde 2015 yılında mal alımı yapılan mükellefin de ilgili döneme ilişkin olarak matrah artırımında bulunduğu, dolayısıyla adı geçen mükellef hakkında da inceleme ve tarhiyat yapılamayacağı, Mahkemenin ara kararı ile dosyaya ibraz edilen vergi tekniği raporunun taraflarına tebliğ edilmesi, gerekli savunma yapılabilmesi için makûl süre verilmesi gerekirken, Mahkemece savunma hakkının kısıtlandığı,

maddi olayın açıklığa kavuşturulması için bilirkişi incelemesi yaptırılıp bu doğrultuda bilirkişi raporu tanzim edilmemesi ve hükme yalnızca hukuka aykırı raporun esas alınmasının yerleşik Danıştay içtihatlarına aykırılık teşkil ettiği, Mahkemenin kararına gerekçe yaptığı hayali ihracat ve sahte belge düzenleme konulu görüş ve öneri raporunun hiçbir şekilde gerçeği yansıtmadığı, ihracatların çoğunun kırmızı hattan gerçekleştirilerek yurt dışı edildiği,

yurt dışındaki müşteriler adına düzenlenen tüm belgeler ve yapılan satışlar hakkında karşıt inceleme yapılmadan, eksik inceleme ve araştırmayla, muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge değerlendirmesinin maddi gerçeklere ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.