Danıştay 3. Daire E.2023/6078 K.2023/3826

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, gerçeği yansıtmayan ihracat teslimleri, sahte faturayla belgelendirmiş olan bir kısım alım ve satımlarla haksız katma değer vergisi iadesine sebebiyet verildiği yolunda tespitleri içeren vergi tekniği raporuna dayanılarak düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca 2014 yılının Temmuz ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendine ve mükerrer 355. maddesinin birinci fıkrasına istinaden kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki, davacı şirket ile sermaye ve organizasyon bağı olan firmaların sahte faturalar ile mal temin ederek ihracat gerçekleştirdikleri, bu hayali ihracat nedeniyle mahsuben katma değer vergisi iadesi aldıkları ve yine davacı şirketin sahte belge düzenlediği yönündeki tespitlerin yeterli olduğu görüldüğünden dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde hukuka aykırılık, 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uyarlık görülmediği, öte yandan davacı şirketin 2014 yılı Temmuz döneminde.

Gıda Tarım Limited Şirketine yaptığı araç satışını Bs formunda bildirmediği hususunun inceleme esnasında tespit edilmiş olduğu anlaşıldığından 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesinin birinci fıkrasına istinaden kesilen özel usulsüzlük cezasında da hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve mükerrer 355. maddenin birinci fıkrası gereğince kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden dava reddedilmiş, 353. maddenin 1. bendine istinaden kesilen özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının uyuşmazlık dönemindeki alışlarını sahte faturalarla belgelendirdiği, belgesiz alış yaptığından bahisle "fatura almamak" eylemi sebebiyle özel usulsüzlük cezası kesilebilmesinin faturaların içeriği itibarıyla gerçek olup olmadığının tespitine bağlı olduğu, ilgili dönemde fatura alınan mükellefin faaliyetine ilişkin tespitlere göre düzenlenen faturaların gerçeği yansıtmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.