Danıştay 3. Daire E.2023/6336 K.2025/696

Dava konusu istem: Davacı şirketin, 2016 yılında “159-Verilen Sipariş Avansları Hesabı”nda izlediği bir kısım tutarın, avansın verildiği firmaya sunulan finansman temini hizmeti olduğundan bahisle bu kapsamda elde ettiği faiz gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda tespitler içeren vergi tekniği raporunu done alan vergi inceleme raporu uyarınca sonraki yıla devreden zararının azaltılmasına yönelik işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından inceleme aşamasında, uyuşmazlık konusu tutarların ilgili şirketten alınacak taşınmazlara ilişkin olduğu iddia edilmesine karşın vergi inceleme elemanınca bu hususa yönelik herhangi bir araştırma yapılmadığı gibi Mahkemelerince verilen ara kararı üzerine dosyaya sunulan bilgi ve belgelerden, söz konusu taşınmazların davacı şirket adına tescil edilmek suretiyle teslim edildiği görüldüğünden verilen sipariş avanslarının finansman hizmeti olduğu hususu açık bir şekilde ortaya konulmaksızın düzenlenen rapor uyarınca tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından ilişkili bulunduğu şirkete verilen ve sipariş avansları hesabında izlenen tutarlar, finansman hizmetine yönelik olduğundan söz konusu tutarlar üzerinden hesaplanan faiz gelirinin dönem matrahına eklenmesi suretiyle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Sözleşmeye dayalı olarak verilen avansların finansman temini hizmeti olmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.