Danıştay 3. Daire E.2023/6505 K.2024/4951

Dava konusu istem: Davacının çalışanlarına yaptığı ücret ödemelerinin bir kısmını beyan dışı bırakarak eksik tevkifatta bulunduğu yolunda saptamalara yer verilen vergi inceleme raporu uyarınca adına 2016 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket adına tanzim edilen inceleme raporunda sadece çalışanların ifadelerine başvurulduğu, hizmet sözleşmelerinin ve emsal ücretlerinin araştırılmadığı, ifadesine başvurulan çalışanlardan birinin de davacı ile hukuken ihtilaflı olduğu, dolayısıyla eksik incelemeye dayalı olarak tanzim edilen vergi inceleme raporuna dayanılarak yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda, özel sağlık kurumları tarafından sağlanan diş hekimliği uygulama faaliyeti ile iştigal ettiği, 2016 yılı içerisinde ücretli olarak yanında çalıştırdığı kişilerden bazılarının maaşlarını eksik beyan ettiği ve ücret ödemeleri üzerinden yapılan kontrollerde de aynı şekilde ücret ödemelerine ilişkin ücret tahakkuk kayıtlarında yer alan tutarların eksik olduğu, 2016 yılı Ocak ila Aralık dönemlerine ait sigortalı hizmet listesi dökümünde diş hekimlerine yapılan ödemelerin ortalama 2.205,13 TL üzerinden gösterildiği, çalışanlar nezdinde tutulan ifade tutanaklarında, çalışanların bir kısmına ödemelerin maaşın dışında zarf içerisinde gerçekleştirilerek maaşlarının asgari ücret ve biraz üzerinde beyan edildiği yönünde saptamalara yer verilmiştir.

Sözü edilen vergi inceleme raporu uyarınca davacı şirketin çalışanların ücret tutarını eksik beyan etmek suretiyle eksik tevkifat yaptığından bahisle adına dava konusu tarhiyatın yapıldığı anlaşılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) fıkrasında; vergilendirmede, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, gerçek mahiyetin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia edene ait olduğu,vergiyi doğuran olayla ilgisi tabii ve açık bulunmayan şahit ifadesinin ispatlama vasıtası olarak kullanılayacağı, 134. maddesinde ise vergi incelemesinden maksadın ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak,

tespit etmek ve sağlamak olduğu "Vergi Kesenlerin Sorumluluğu" başlıklı 11. maddesinde, yaptıkları veya yapacakları ödemelerden vergi kesmeye mecbur olanların, verginin tam olarak kesilip ödenmesinden ve bununla ilgili diğer ödevleri yerine getirmekten sorumlu olacağı, 341. maddesinde, vergi ziyaının, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden, verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade edeceği, 344. maddesinin birinci fıkrasında ise, 341. maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verildiği takdirde,

mükellef veya sorumlu hakkında ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesileceği hüküm altına alınmıştır.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun "Vergi Tevkifatı" başlığı altında düzenlenen 94. maddesinde, Kamu idare ve müesseselerinin, iktisadi kamu müesseselerin, sair kurumların, ticaret şirketlerinin, iş ortaklıklarının, derneklerin, vakıfların, dernek ve vakıfların iktisadi işletmelerinin, kooperatiflerin, yatırım fonu yönetenlerin, gerçek gelirlerini beyan etmeye mecbur olan ticaret ve serbest meslek erbabının, zirai kazançlarını bilanço veya zırai işletme hesabı esasına göre tespit eden çiftçilerin madde bentlerinde sayılan ödemeleri (avans olarak ödenenler dahil) nakden veya hesaben yaptıkları sırada,

istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben tevkifat yapmaya mecbur oldukları, hizmet erbabına ödenen ücretler ile 61 inci maddede yazılı olup ücret sayılan ödemelerden (istinadan faydalananlar hariç) tevkifat yapılacağı kurala bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının; tarhiyatın, davacının ihtilaflı olduğu ...' e yapılan ücret ödemelerinden kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesi uyarınca, dava konusu vergiyi doğuran olayla ilgisi tabii ve açık olan ... dışındaki kişilerin, kendilerine elden ek maaş ödemesi yapıldığı yönündeki ifadelerine itibar edilmesi gerektiği ve davacı şirket tarafından, bu beyanların aksini kanıtlayacak herhangi bir somut delil sunulamadığı dikkate alındığında, tarhiyatın bu şahıs dışındaki kişilere yapılan ücret ödemelerinden kaynaklanan kısmının hukuka uygun olduğu neticesine varıldığından Vergi Mahkemesince yazılı gerekçeyle kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusunun reddine dair hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir.