Danıştay 3. Daire E.2023/6673 K.2024/317

2-(DAVACI) ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi

İSTEMİN KONUSU

... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle bu faturalara dayalı indirimleri reddedilmek ve bir önceki takvim yılından devir gelen katma değer vergisi tutarı düzeltilmek suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2016 yılının Ocak ila Nisan ve Ağustos ila Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın önceki yıldan devreden indirilebilecek katma değer vergisi bakımından bağlı olduğu ... tarih ve ... sayılı Vergi İnceleme Raporu'na istinaden salınan katma değer vergisi ile kesilen cezalara karşı açılan dava, ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden reddedildiğinden dava konusu tarhiyatın devreden katma değer vergisinden kaynaklanan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı, davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ...

Petrol Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkındaki vergi tekniği raporunda 2016 yılında düzenlenen 398.280.266,93 TL tutarındaki akaryakıt faturalarının 140.603.579,02 TL'lik kısmının sahte olduğu kanaatine varılmış ise de hangi faturaların sahte, hangi faturaların gerçek satışlara ilişkin olduğuna dair bir belirleme yapılmadığı dikkate alındığında davacının kullandığı faturaların sahte olduğu hususu somut olarak ortaya konulamadığından, dava konusu tarhiyatın değinilen şirketten alınan faturalardan kaynaklanan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı,

dava konusu özel usulsüzlük cezasının ise hukuka uygun düşmediği gerekçesiyle tarhiyat azaltılmış, özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği, ... Petrol Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile sözü edilen şirketin kanuni temsilcisi olan ...'ın bir organizasyon dahilinde belgesiz aldığı akaryakıtları belgesiz sattığının somut olarak ortaya konulduğu, kayıt dışı yapılan satışların gizlenmesi amacıyla değinilen şirket tarafından sahte belge düzenlendiği, özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

Davacı tarafından, fatura alınan şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda kullanılan faturalara ilişkin bir eleştiri getirilmediği, alışların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığı, ödemelerin banka kanalıyla gerçekleştirildiği, şirket yetkilisinin incelemedeki beyanlarının dikkate alınmadığı, vergi tekniği raporu, tarhiyat aşamasında ve yargılama esnasında tebliğ edilmediğinden savunma hakkının kısıtlandığı, akaryakıt alış faturalarının içerik itibarıyla gerçek olmadığına dair bir tespit yapılmadığından kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile yasaya uygun Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.