Danıştay 3. Daire E.2023/6730 K.2024/2860

Dava konusu istem: Davacının 2001 ila 2003 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla Ziraat Bankası ve İşbankası'nda bulunan hesaplarına uygulanan e-haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının 2001 ila 2003 yıllarına ait muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla adına düzenlenen ve 09/03/2009 tarihinde tebliğ edilen ödeme emirlerine karşı açılan davanın reddine ilişkin kararın aynı yıl içinde kesinleştiği, söz konusu ödeme emirlerinin tebliğiyle tahsil zamanaşımının kesildiği,

sonrasında cüz'i miktarda ve kim tarafından yapıldığı belli olmayan ödemelerin tahsil zamanaşımını kestiğinin kabul edilemeyeceği, öte yandan, davalı idarece davacının 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun kapsamında kesinleşmiş borçlarını yapılandırmak amacıyla 26/07/2018 tarihinde yaptığı başvuruyla zamanaşımının kesildiği iddia edilmiş ise de zamanaşımına uğramış bir alacağın yapılandırılması söz konusu alacağı canlandırmayacağından amme alacağının 31/12/2014 tarihi itibarıyla zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davacının banka hesaplarına uygulanan

e-haciz kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının banka hesaplarına uygulanan hacizde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.