Danıştay 3. Daire E.2023/8612 K.2023/6689

Dava konusu istem: Davacının banka hesaplarına, bir dönem kanuni temsilcisi olduğu ... İş Makinaları Yedek Parça İthalat İhracat ve Dahili Ticaret Anonim Şirketi'nden alınamayan 2003 ve 2004 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla uygulanan e-haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Asıl kamu borçlusu şirketin 31/07/2013 tarihi itibariyle ticaret sicilinden silinerek tüzel kişiliğinin sona erdiği, bu tarihten sonra idarece şirket adına düzenlenen ödeme emirleri ile haciz işlemlerinin hukuki sonuç doğurmayacağı dikkate alındığında ve zamanaşımını kesebilecek ve hukuki sonuç doğurabilecek işlemlerin en son 2013 yılında tesis edilebileceği göz önünde bulundurulduğunda, 2014 yılından itibaren başlayan tahsil zamanaşımı süresinin 31/12/2018 tarihinde dolduğu, davacıya kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ve dava konusu hacze dayanak ödeme emirlerinin ise 2019 yılı içinde tebliğ edildiği görüldüğünden zamanaşımına uğrayan alacağın tahsili amacıyla yapılan haciz işleminde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle haciz kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.