Danıştay 3. Daire E.2023/9776 K.2024/5224

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2020 yılının Ocak, Şubat, Haziran ila Aralık dönemlerinde 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 11. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında yapılan ihracat teslimlerinden doğan katma değer vergisi alacağının iadesi talebiyle yapılan başvurunun reddine yönelik işlemin iptali ve iadesi talep edilen tutarın yasal faiziyle birlikte iade edilmesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin iade talebinin, alt firma olumsuzluğu bulunduğundan bahisle inceleme sonucuna göre yerine getirileceği belirtilerek reddedildiği olayda, sahte veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge sorgulamasında özel esaslara tabi olduğu iddia edilen firmalar hakkında herhangi bir tespit veya vergi tekniği raporunun dosyaya sunulmadığı dolayısıyla davalı idare iddiasını somut verilerle ispatlayamadığından iade talebinin reddinde hukuka uygunluk görülmediği,

iade isteminin reddine dair dava konusu işlemin iptali neticesinde iptal gerekçeleri de dikkate alınmak suretiyle idarece yeniden yapılacak incelemeye istinaden iadenin yapılacağı tabii olduğundan davacının katma değer vergisinin işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesi talebinin esasının incelenemeyeceği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiş, iade istemi yönünden ise dava incelenmeksizin reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan işlemlerin usul ve hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.