Danıştay 3. Daire E.2024/1830 K.2024/5611

Dava konusu istem: Davacı adına, ... unvanı adı altında düzenlenen faturaların adi ortaklık şeklinde komisyon karşılığı düzenlendiği yolunda saptamalar içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararlarına dayanılarak 2012 yılı için re’sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi, aynı yılın tüm dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Takdir komisyonu kararlarının dayanağı olan ve... hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda yer alan saptamaların, gerçek bir emtia teslimine dayanmayan fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde edildiği ve davacının da bu organizasyonun içerisine dahil olduğunu gösterdiği,

Dairelerince verilen ara kararıyla davalı idareden, düzenlenen sahte fatura tutarı ile bu tutar üzerinden belirlenen komisyon gelirinin ne şekilde hesaplandığının açıklanması ve ilgili bilgi ve belgelerin gönderilmesinin istenilmesi üzerine davalı idarece tarh matrahının, Bs formları ile karşıt Ba formalarındaki tutarlar üzerinden Danıştay içtihatları doğrultusunda belirlenen %2 komisyon oranı dikkate alınmak suretiyle hesaplandığı ve davacının adi ortaklıktaki %50 payı dikkate alınarak cezalı tarhiyatların yapıldığı anlaşıldığından, vergi ziyaı cezalı gelir vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık görülmediği,

mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi aslı kaldırılmış, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ise bir kata indirilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.