Danıştay 3. Daire E.2024/3217 K.2024/3795

Dava konusu istem: Davacı adına, katma değer vergisi ile fer'ilerinden oluşan ve Mahkeme kararına göre düzenlenen (2) nolu ihbarnamenin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ihbarnamenin 20/09/2023 tarihinde davacıya e-tebligat yoluyla tebliğ edildiği, tebliğ tarihini takip eden günden itibaren otuz günlük yasal dava açma süresi geçirildikten sonra 11/12/2023 tarihinde kayda giren dilekçe ile açılan davanın esasının incelenemeyeceği gerekçesiyle dava süre aşımı yönünden reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ihbarnamede vergi hatası bulunduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Dava konusu ihbarnamede dava açma süresi ve yeri gösterilmemiş olup gerek Anayasa'nın 40. maddesi ve gerekse 213 sayılı Kanun'un 108. maddesi uyarınca davanın süresinde açıldığının kabulü gerektiğinden Vergi Mahkemesince davanın süre aşımı nedeniyle reddine dair kararının davacının mahkemeye erişim hakkını engellemiş olduğu gerekçesiyle istinaf istemi kabul edilerek davanın esası görüşülmek üzere Vergi Mahkemesine gönderilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle verilen istinaf isteminin reddine dair temyize konu kararın bozulması gerekmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.