Danıştay 3. Daire E.2024/5580 K.2024/6095

Dava konusu istem: Davacı adına, 2013 ila 2015 yıllarına ait defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2013 ila 2015 yıllarının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan katma değer vergileri ile 2013 yılının Ocak ila Nisan dönemleri için üç kat, 2013 yılının Mayıs ila Aralık, 2014 ve 2015 yıllarının Ocak ila Aralık dönemleri için tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile 2017 yılı için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, yasal defter ve belgelerini herhangi bir mücbir sebep hali olmaksızın incelemeye ibraz etmediği açık olduğundan yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka aykırılık görülmediği,

2012 yılına ait olup 2013 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının, 2013 yılının Mayıs ila Aralık dönemleri için tekerrüre esas alınamayacağı, 2014 yılının Ocak ila Kasım dönemleri için tekerrüre esas alınabileceği, 2014 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının, 2014 yılının Aralık dönemi için tekerrüre esas alınamayacağı, 2015 yılının Ocak ila Kasım dönemleri için tekerrüre esas alınabileceği, 2015 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının, 2015 yılının Aralık dönemi için tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve özel usulsüzlük cezaları yönünden dava reddedilmiş,

vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmı ise azaltılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının yasal defterleri ibraz etmemesine yönelik tek fiilinin, hem vergi ziyaı hem de (özel) usulsüzlük cezasının kesilmesini gerektirir nitelikte olduğu, cezayı gerektiren tek bir fiil ile vergi ziyaı ve usulsüzlük suçunun birlikte işlenmesi halinde, vergi ziyaı cezası ile mükerrer 355. maddeye istinaden kesilen özel usulsüzlük cezası karşılaştırılarak bu cezalardan sadece miktar itibarıyla daha ağır olan cezanın kesilebileceği, davacı adına kesilen vergi ziyaı cezası miktar itibarıyla daha ağır olduğundan kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka uygunluk görülmediği,

7338 sayılı Vergi Usul Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 38. maddesinde yapılan değişiklikle, vergi ziyaına sebebiyet vermekten veya usulsüzlükten dolayı ceza kesilen ve cezası kesinleşenlere, vergi ziyaı cezasında cezanın kesinleştiği tarihi izleyen günden itibaren beşinci yılın isabet ettiği takvim yılının sonuna kadar, usulsüzlükte cezanın kesinleştiği tarihi izleyen günden itibaren ikinci yılın isabet ettiği takvim yılının sonuna kadar tekrar ceza kesilmesi durumunda, vergi ziyaı cezasının yüzde elli, usulsüzlük cezası yüzde yirmibeş oranında artırılmak suretiyle uygulanacağı, şu kadar ki,

artırım tutarı kesinleşen cezadan (kesinleşen birden fazla ceza olması durumunda bunlardan tutar itibarıyla en yükseğinden) fazla olamayacağı şeklinde yeniden düzenlendiği, 2014 yılının Ocak ila Kasım dönemleri için kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri gereğince artırılmasına 2013 yılında kesinleşen 1.199,23-TL.

2014 yılının Aralık dönemi ile 2015 yılının Ocak ila Kasım dönemleri için kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri gereğince artırılmasına 2014 yılında kesinleşen 70,13-TL.

2015 yılının Aralık dönemi için kesilen vergi ziyaı cezasına ise 2015 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının esas alındığı dikkate alındığında, 2014 ve 2015 yıllarının Ocak ila Kasım dönemleri için kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrüre esas alınan tutarlar kadar artırılmasında hukuka aykırılık görülmediği, belirtilen tutarları aşan kısımların hukuka uygun düşmediği, 2014 ve 2015 yıllarının Aralık dönemlerine ise aynı yıllarda kesinleşen vergi ziyaı cezalarının esas alınamayacağı gerekçesiyle özel usulsüzlük cezaları kaldırılmış, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ise azaltılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yasal defter ve belgelerini süresinde ibraz etmeyen davacı adına yapılan tarhiyat ve kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka ayrılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.