Danıştay 4. Daire E.1991/794 K.1993/2454

KURUMLAR VERGİSİ KANUNUNUN 7/16.MADDESİNDE BELİRTİLEN MUAFİYETTEN YARARALANMA KOŞULLARINI İHLAL ETTİĞİ HUSUSU YARGI KARARI İLE KESİNLEŞEN KOOPERATİFİN VERGİYE TABİ GELİR ELDE ETTİĞİ YÖNÜNDEN HERHANGİ BİR TESBİT YAPILMADAN GENEL İFADELERE GÖRE MATRAH TAKDİR EDİLEMEYECEĞİ HK.<

Davacı kurum adına, 1985 yılı Kurumlar Vergisi Beyannamesini vermediğinden dolayı takdir komisyonu kararına istinaden re'sen kurumlar vergisi ve kaçakçılık cezası salınmıştır. Vergi Mahkemesi dosyanın incelenmesinden davacı kooperatifin 1981 yılında ortak olmayan kişilerle olan münasebetlerinden gelir elde ettiğinin tespit edilmesi nedeniyle

Kurumlar Vergisi Kanununun 7/16.maddesinde öngörülen muafiyetten yararlanmasının mümkün olmadığı, bu itibarla ilgili dönem için beyanda bulunması gerekirken beyannamesini vermemesi sebebiyle olayda re'sen takdire gidilmesinde isabetsizlik bulunmamakla birlikte takdir komisyonu kararının Vergi Usul Kanununun 31/8.maddesinde belirtilen yasal dayanakları içermediği, bu nedenle 1981 yılı için tutanakla belirlenen 799.381 lira matrahın 1985 yılı için yapılacak vergileme işlemine esas alınmasının isabetli ve hakkaniyete uygun olacağı gerekçesiyle, cezalı tarhiyatın bu miktar üzerinden değişiklikle onanmasına karar vermiştir.

Davacı temyiz dilekçesinde 1985 yılında vergiye tabi gelir elde edilmediği dolayısıyla takdir yoluyla salınan cezalı verginin tamamen terkininin gerekli olduğu, vergi dairesi müdürlüğü temyiz dilekçesinde ise re'sen tarh olunan kaçakçılık cezalı kurumlar vergisinde yasalara aykırı bulunmadığı iddiasıyla, mahkeme kararının bozulması istenmektedir.

Vergi dairesi müdürlüğü temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir. Davacının temyiz istemine gelince.

1981 yılında Kurumlar Vergisi Kanununun 7/16.maddesinde belirtilen muafiyetten yararlanma koşullarını ihlal ettiği hususu yargı kararları ile kesinleşen davacı kooperatifin,bu ihlal nedeniyle ihtilaflı 1985 yılında Kurumlar Vergisi beyannamesi vermesi gerekli olup, beyannamenin verilmediği sabit bulunmakla olayda re'sen takdir nedeni bulunduğu açıktır.

Ancak re'sen tarh sebebinin mevcut olması halinde dahi vergiye tabi gelirin maddi delillere ve yasal müstenidata dayalı olarak tespit ve takdiri gereklidir. Bu husus Vergi Usul Kanununun 31/8.maddesinde açıkca ifade edilmiştir. Bu hükmün getirilişindeki amaç varsayım, kanaat veya genel ifadelerle ve gerekli araştırma ve incelemeler yapılmadan vergi tarhını engellemek,böylece verginin kanuniliği ilkesiyle vergi adeletini sağlamaktır.

Olayda davacı kooperatifin vergiye tabi gelir elde ettiği yönünde herhangi bir tespit yapılmadığı ve ana sözleşmede mevcut hükümler hilafına işlem yapıldığı yönünde bir iddia ve saptama mevcut olmadığından takdir komisyonunca genel ifadelerle belirlenen matrah üzerinden cezalı vergilemeye gidilmesinde yasal isabet görülmemiştir.