Danıştay 4. Daire E.2000/6350 K.2002/587

İstemin Özeti

Kırk ayrı müşterisine taşıma hizmeti verdiği halde karşılığında fatura düzenlemediği ileri sürülen davacı adına düzenlenen tutanak uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilmiştir. ….Vergi Mahkemesinin … günlü ve E:…, K:… sayılı kararıyla;

davacının işyerinde şirketin her türlü vergi işlemleri konusunda vekil tayin edilen şahıs nezdinde ihtirazi kayıt konulmaksızın düzenlenen tutanak ile kırk ayrı müşteriye taşıma hizmeti verilip, hizmet bedellerinin peşin tahsil edilmesine rağmen herbir müşteri için ayrı ayrı fatura düzenlenmediği tespit edildiğinden 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353 üncü maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında yasaya aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, tespit sayısı esas alınarak cezası kesilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedir.

Savunmanın Özeti : Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

Tetkik Hakimi …'ın Düşüncesi : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1 inci maddesine göre özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için öncelikle maddede belirtilen belgelerin verilmediğinin alınmadığının ve bu belgeleri vermeyen ve almayanların usulüne uygun bir şekilde tespit edilmesi gerekmektedir.

Olayda ise bu yönde bir tespit yapılmadan sadece 40 ayrı müşteriye taşıma hizmeti verildiği halde karşılığında fatura düzenlenmediğinden söz edilerek 40 kişi esas alınarak ayrı ayrı özel usulsüzlük cezası hesaplanmasına karşın taşıma hizmetinin kimlere verildiği ve söz konusu faturaların kimler adına düzenlenmesi gerektiği hususunda yapılmış somut bir tespit bulunmadığından kesilen özel usulsüzlük cezasının tamamen kaldırılması gerekirken, bu cezaya karşı açılan davayı reddeden mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

Danıştay Savcısı …'nun Düşüncesi : Davacı şirket tarafından bir araçta 40 kişinin taşınmasına karşın herhangi bir belge düzenlemediğinin tespit edildiğine ilişkin tutanak üzerine kişi sayısı dikkate alınarak Vergi Usul Kanunu'nun 353.maddesine göre kesilen özel usulsüzlük cezasına yönelik davayı reddeden Vergi Mahkemesi kararı temyiz edilmekte olup, anılan kanun hükmünde her bir belge için özel usulsüzlük cezası kesileceği yolundaki düzenlemenin belge nevini belirleme amacına yönelik olduğu ve dolayısıyla aynı neviden belge düzenlenmediğinin tespiti halinde tespit sayısı esas alınarak ceza tatbiki gerektiği dikkate alınmadan verilen Mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Dördüncü Dairesince gereği görüşüldü:

Uyuşmazlık, 16.5.2000 günlü tutanak esas alınarak, 40 ayrı müşteriye taşıma hizmeti verildiği halde karşılığında fatura düzenlenmediği ileri sürülüp, düzenlenmeyen her belge için ayrı ayrı kesilen özel usulsüzlük cezalarına karşı açılan davayı reddeden Mahkeme kararının bozulması istemine ilişkindir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1 nci maddesinde, verilmesi ve alınması icabeden fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ile serbest meslek makbuzlarının verilmemesi, alınmaması veya düzenlenen bu belgelerde gerçek meblağdan farklı meblağlara yer verilmesi halinde; bu belgeleri düzenlemek ve almak zorunda olanların herbirine, herbir belge için özel usulsüzlük cezası kesileceği belirtilmiştir.

Olayda, tek bir tutanakta yer alan bilgilerin herbiri ayrı bir tesbit sayılıp, bunlar için ayrı ayrı özel usulsüzlük cezası kesilmiş ise de, ortada aynı nitelikteki birden fazla belgenin düzenlenmemesine ilişkin tek bir tesbit bulunduğundan olaya sadece bir özel usulsüzlük cezası uygulanması gerekirken aksi yönde verilen Mahkeme kararında hukuka uyarlık görülmemiştir.