Danıştay 4. Daire E.2008/1948 K.2011/5836

İstemin Özeti

Bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı ileri sürülen davacı adına 2004/1,2,3,7,9,10 ve 11 inci dönemi için re'sen salınan katma değer vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.. Mahkemesinin … günlü ve E:…, K:… sayılı kararıyla.

2004 yılı işlemleri incelenen davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca, davacının 28.5.1999 ve 8.11.1999 tarihli sözleşmeler ile üstlenmiş olduğu inşaat işlerini 2000 yılında tamamladığı, bu tarihten sonra da.

Konut Yapı Kooperatifi tarafından şirkete ödeme yapıldığı, ancak bu tahsilatların beyanlara intikal ettirilmediği, 2004 yılında yapılan tahsilatların 2004 yılı geliri olarak kabul edilmesi ve 21.11.2003 tarihinden itibaren indirimli orandan faydalanabilmek için şart koşulan inşaat yapı ruhsatının konut yapı kooperatifi adına olmaması nedeniyle %18 oranında katma değer vergisine tabi olduğu ileri sürülerek tarhiyat yapıldığı,

davacı şirketin sözleşme ile yapmış olduğu işler kapsamında işin bitim tarihinden sonra kendisine yapılan ödemeleri 2004 yılı katma değer vergisi beyanlarına intikal ettirmediğinin sabit olduğu ancak inşaat işlerinin 2000 yılında tamamlandığı ve mal teslimi ve hizmet ifasının o yılda gerçekleştiği hususu dikkate alındığında %1 oranının uygulanması gerektiği, buna göre Mahkemelerince davacının 2004 yılı beyan tablosunun yeniden düzenlendiği ve ilgili dönemlerde ödenecek vergi çıkmadığından dava konusu tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle vergi ve cezaların kaldırılmasına karar verilmiştir.

Davalı İdare hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedir.

Savunmanın Özeti : Cevap verilmemiştir.

Tetkik Hakimi …'ın Düşüncesi : Uyuşmazlıkta vergiyi doğuran olay, inşaatların teslim tarihi olan 2000 yılında gerçekleşmiş olup, 2004 yılı için yapılan tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığından Vergi Mahkemesi kararının bu gerekçeyle onanması gerektiği düşünülmektedir.

Danıştay Savcısı …'in Düşüncesi : İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması gerekmektedir.

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddede yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen Mahkeme kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Dördüncü Dairesince gereği görüşüldü:

Bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı ileri sürülen davacı adına 2004/1,2,3,7,9,10,11 inci dönemi için re'sen salınan katma değer vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezasını kaldıran Vergi Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 19 uncu maddesinde, vergi alacağının vergi kanunlarının vergiyi bağladıkları olayın vukuu veya hukuki durumun tekemmülü ile doğacağı, vergi alacağının mükellef bakımından vergi borcunu teşkil ettiği belirtilmiş, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 10 uncu maddesinin (a) bendinde ise vergiyi doğuran olayın, mal teslimi ve hizmet ifası hallerinde, malın teslimi veya hizmetin yapılması anında meydana geleceği hükme bağlanmıştır.

Buna göre; katma değer vergisinin mal teslimi ve hizmet ifası anında doğacağı ve buna ilişkin vergilendirme döneminde beyan edilmesi gerektiği açıktır. Mal ve hizmet bedelinin tahsilinin ise bu açıdan bir önemi bulunmamaktadır.

Dosyanın incelenmesinden; davacının 28.5.1999 ve 8.11.1999 tarihli sözleşmeler ile … Yapı Kooperatifine karşı üstlenmiş olduğu inşaat işlerini 2000 yılında tamamladığı, ancak 2004 yılında bu işlerle ilgili yapılan tahsilatın 2004 yılı katma değer vergisi beyanlarına intikal ettirilmediği ileri sürülerek tarhiyat yapıldığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklandığı üzere, katma değer vergisinde vergiyi doğuran olayın mal teslimi ve hizmet ifası anında gerçekleşmesi nedeniyle uyuşmazlıkta vergiyi doğuran olay, inşaatların teslim tarihi olan 2000 yılında gerçekleşmiş olup, 2004 yılı için yapılan tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığından tarhiyatı kaldıran Vergi Mahkemesi kararı sonucu itibarıyla hukuka uygun görülmüştür.