Danıştay 4. Daire E.2016/10225 K.2021/3610

Dava konusu istem: Davacı adına, vergi inceleme raporuna istinaden sahte fatura kullanıldığından bahisle 2012/1,2,3,4,7,11,12 dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; ihtilaflı dönemde davacının fatura aldığı Sincan Vergi Dairesi mükellefi ... Elektrik Kırtasiye Temizlik Medikal Gıda İnşaat Orm. Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti., Başkent Vergi Dairesi mükellefi ... İnşaat Tic. Ve San. Ltd.

Şti. ve Karagüzel Vergi Dairesi mükellefi ... hakkındaki vergi tekniği raporlarının incelenmesinden, anılan mükelleflerin düzenlediği faturaların gerçek bir ticari muameleye dayanmadığı anlaşıldığından yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık görülmediği,

tekerrür hükümleri uygulanması bakımından ise, davacı adına, 2011/7,9. dönemi için kesilen ve 01/11/2011 tarihinde tebliğ edilen vergi ziyaı cezasının dava edilmeyerek 01/12/2011 tarihinde kesinleşmesi üzerine 2011 yılını takip eden 2012 yılı başından itibaren işlenen fiillere kesilecek vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükmü uygulanabileceğinden, 2012 yılının muhtelif dönemleri için kesilen cezalara tekerrür hükümleri uygulanmasında da yasal isabetsizlik görülmediği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, yapılan incelemenin yetersiz olduğu, sadece sahte fatura düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenen vergi tekniği raporları esas alınarak tarhiyat yapılmasının hukuka aykırı olduğu belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.