Danıştay 4. Daire E.2016/10309 K.2020/5170

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullandığından bahisle vergi inceleme raporuna istinaden 2011/1 ila 12 dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı adına fatura düzenleyen Hitit Vergi Dairesi mükellefi. Akaryakıt İnş. Eml. Gıda ve Tic. Ltd.

Şti. hakkındaki tespitlerden, anılan şirketin bilinen adreslerinin genellikle kapalı olduğu, şirket yetkilisine ulaşılsa bile gerçek bir faaliyetin olduğuna dair herhangi bir izlenim edinilmediği, mükelleflerin alış-satışlarına ilişkin çapraz kontroller yapılabilmesine olanak tanıyan Ba-Bs formlarında uyumsuzluk olduğu, mal alımı yaptığı firmaların birçoğu hakkında inceleme raporu veya olumsuz tespitlerin bulunduğu, yüksek miktarda cirolara sahip olmalarına rağmen ya hiç işçi çalıştırmadıkları ya da birkaç kişi çalıştırdıkları, sattıkları ürünlerin nakliye edilmesi için gerekli olan araç ve gerece sahip olmadığının anlaşıldığı,

buna göre adı geçen şirketin düzenlediği ve davacı şirket tarafından indirim konusu yapılan katma değer vergilerinin yer aldığı faturaların şekli anlamda vergi mevzuatının öngördüğü şekilde düzenlenmiş olmasına rağmen içerik itibariyle gerçek bir alım satıma dayalı olmadığından, dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket tarafından, hakkında vergi tekniği raporu bulunan firmadan yapılan alımların gerçek olduğu, vergi tekniği raporunun 4 yıl sonra düzenlenmiş olduğu ve taraflarına tebliğ edilmediği, ayrıca Mahkeme tarafından re’sen araştırma yapılmadığı belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.