Danıştay 4. Daire E.2016/10332 K.2021/3545

Dava konusu istem: Davacı adına, re'sen tarh edilen 2009/8 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı şirketin Aralık/2008 döneminden devreden katma değer vergisinin 209.461,28 TL olarak alınmasına ilişkin işleme karşı açılan davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verildiğinden, dava konusu cezalı tarhiyatın sahte fatura kullanımından dolayı azaltılan devreden katma değer vergisine isabet eden kısmında hukuka aykırılık, Kasım/2008 dönemi önceki dönemden devreden katma değer vergisine ilave edilen 19.475,22 TL'nin reddinden kaynaklanan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı,

davalı idare tarafından davacı şirketin 2009/Nisan döneminde verilen katma değer vergisi beyannamesi ile önceki dönemden devreden katma değer vergisi tutarına ilave edilen 11.300,00 TL ile ilgili olarak bir ihtilaf olmadığı bildirildiğinden, dava konusu cezalı tarhiyatın söz konusu tutarın, 2009/Nisan dönemi önceki dönemden devreden katma değer vergisi tutarından tenziline isabet eden kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.