Danıştay 4. Daire E.2016/10993 K.2020/4047

Dava konusu istem: Davacı adına 2013 yılı için resen tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin, 2013/10-12 dönemi kurum geçici vergiye ilişkin vergi ziyaı cezası ve 2013/12 dönemi vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı şirketin 2013 yılına ilişkin işlemlerinin kurumlar vergisi, kurum geçici vergi ve gelir stopajı yönünden incelenmesi sonucunda düzenlenen ... tarih ve ... , ..., ... sayılı raporlarla; davacı şirketin 2013 hesap döneminde kasa hesabında görünen dolar cinsi yüksek tutardaki parayı ortaklarına kullandırdığı, kullandırdığı paralar karşılığında faiz/komisyon geliri tahakkuk ettirmeyerek örtülü kazanç dağıtımında bulunduğu gerekçesiyle 2013 kurumlar vergisi, 2013/10-12 dönemi kurumlar geçici vergisi ve 2013/12 dönemi gelir stopaj vergisi tarhiyatı yapıldığı,

davacı şirketin 2013 yılı kurumlar vergisi matrahı ve buna bağlı olarak kurumlar geçici vergi ve gelir stopaj matrahının re'sen takdir edilmesinin hukuka uygun olduğu ancak kurumlar vergisi matrah hesabında, 2013 hesap döneminde Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası tarafından belirlenen Kamu Bankalarınca Amerikan Doları Üzerinden Açılan 1 Yıla Kadar Vadeli Döviz Tevdiat Hesaplarına Uygulanacağı Bildirilen Azami Faiz (%7) oranı dikkate alınmak suretiyle örtülü kazancın tespit edildiği,

tacir sıfatına sahip olan ve sürekli bir ticari ilişki içerisinde bulunan ticari şirketlerin sıcak paralarını en yüksek uzun vadeli hesaplara (1 yılı gibi) yatırmayacağı, ihtiyaç halinde hemen parayı kullanabilmeleri sağlayacak ve kendilerini zarara uğratmayacak vadesiz mevduat hesaplarına yatıracağı, hesaplamanın "emsallere uygunluk ilkesine" aykırı olarak yapıldığı anlaşıldığından kurumlar vergisi matrahına dayalı olanak yapılan kurumlar vergisi, aslı aranmayan kurum geçici vergi ve gelir stopajına ilişkin cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı mükellef hakkında düzenlenen raporlar esas alınarak davanın reddine karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Davacı şirketin ortaklarına kullandırdığı paralar için faiz geliri hesaplamayarak transfer fiyatlandırması yoluyla şirket ortaklarına örtülü kazanç dağıttığı ileri sürülerek tarh edilen 2013 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, kurum geçici vergi aslına bağlı vergi ziyaı cezası ile gelir stopaj vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davayı kabul eden Mahkeme kararı temyiz edilmiştir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu"nun "Vergi Kanunlarının uygulanması ve ispat" başlıklı 3/B maddesinde vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya, ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olacağı düzenlenmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, deri konfeksiyonu imalatı faaliyeti ile iştigal eden davacı şirketin 2013 yılına ilişkin işlemlerinin kurumlar vergisi, kurum geçici vergi ve gelir stopaj yönünden incelenmesi sonucunda düzenlenen ... tarih ve ..., ..., ... sayılı raporlarla; davacı şirketin, 2013 hesap döneminde kasa hesabında görünen dolar cinsi yüksek tutardaki parayı ortaklarına kullandırdığı,

kullandırdığı paralar karşılığında faiz/komisyon geliri tahakkuk ettirmeyerek örtülü kazanç dağıtımında bulunduğu ancak ortaklarına sağlamış olduğu finansman hizmeti sebebiyle elde etmesi gereken faiz geliri üzerinden kurumlar vergisi hesaplamadığı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, kurum geçici vergisine bağlı vergi ziyaı cezası ve gelir stopaj vergisi tarhiyatı yapıldığı,

davacı şirketin 2013 yılı hesap döneminde dolar cinsi yüksek miktardaki borç paraları ortaklarına bedelsiz kullandırmak suretiyle transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımda bulunduğunun davacı şirket temsilcisi ile birlikte imzalanan vergi inceleme tutanağının 16.maddesi ile sabit olduğu, olayda inceleme elemanınca, ortaklara dağıtıldığı belirtilen örtülü kazanç hesaplanırken; ilgili dönemde günlük nakit ihtiyacının şirket temsilcisinin beyanıyla ...

TL olarak kabul edildiği, kasa hesabının günlük borç bakiyesinden, devamlı olarak kasada tutulması gereken söz konusu tutarın tenzili sonucunda kalan tutarlara 2013 hesap döneminde Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası tarafından belirlenen Kamu Bankalarınca Amerikan Doları Üzerinden Açılan 1 Yıla Kadar Vadeli Döviz Tevdiat Hesaplarına Uygulanacağı Bildirilen Azami Faiz (%7) oranı dikkate alınmak suretiyle toplam ...

TL örtülü kazanç tutarına ulaşıldığı, vergi mahkemesinin, belirtilen gerekçeyle davanın kabulüne karar verdiği anlaşılmaktadır.

Olayda transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımı yapıldığı hususunun tartışmasız olduğu, davacı firmanın kasasında ...-TL üzerinde yersiz olarak tutulan paralar üzerinden Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası tarafından belirlenen Kamu Bankalarınca Amerikan Doları Üzerinden Açılan 1 Yıla Kadar Vadeli Döviz Tevdiat Hesaplarına Uygulanacağı Bildirilen Azami Faiz (%7) oranı dikkate alınmak suretiyle yapılan adat hesaplaması sonucu belirlenen ...-TL kazancın ortaklarına dağıtıldığından bahisle tarh edilen dava konusu vergi ve cezalarda hukuka aykırılık bulunmadığı,

bu tutarlardan daha düşük faizle ortaklarına para kullandırıldığına ilişkin bir bilgi, belge dosyaya sunmadığı, mahkemece de bu faiz oranının yersiz olduğu gerekçesiyle kabul kararı verilmekle birlikte, İdari Yargılama Usulü Kanunu 20. maddesi gereği bu faiz oranının ne olması gerektiğine ilişkin bir değerlendirme ve araştırmanın bulunmadığı anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenle, davalı idarenin temyiz istemi kabul edilerek Mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşüyle karara katılmıyorum.