Danıştay 4. Daire E.2016/11132 K.2021/2167

Dava konusu istem: İkrazatçılık faaliyetinde bulunan davacı adına, gayrimenkul satışlarından doğan kazancı beyan etmemesi nedeniyle katma değer vergisi mükellefiyeti tesis edilerek 2009 yılına ait katma değer vergisi beyannamelerinin ve Ba-Bs formlarının kanuni süresi içerisinde verilmediğinden bahisle 2009/1 ila 12 dönemleri için 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davalı idarenin savunma dilekçesi ve ekleri incelendiğinde, davacının 2009/1 ila 5 ve 7 ila 12 dönemlerine ait Ba-Bs formlarının yasal süresi içinde verildiğinin tespiti üzerine aksi düşünceden hareketle kesilen özel usulsüzlük cezalarının terkin edildiği anlaşıldığından davanın buna ilişkin kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığı;

davacı adına 2009/6. dönemine ait Ba-Bs formunun süresinde verilmemesi nedeniyle kesilen özel usulsüzlük cezasına gelince, 2009/6. dönemine ilişkin Ba-Bs formunu 05/08/2009 tarihine kadar verebilecek olan davacı adına, 01/08/2009 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için yazılı bildirim şartı aranmayacağından, bu döneme ait Ba-Bs formunun verilmemesi nedeniyle kesilen cezada hukuka aykırılık görülmediği;

ikrazatçılık faaliyeti nedeniyle katma değer vergisi mükellefi olmayan davacı hakkında gayrimenkul satışları nedeniyle inceleme başlatılarak 2009/1 ila 12. dönemine ait katma değer vergisi beyannamelerinin verilmemesi nedeniyle kesilen özel usulsüzlük cezalarında ise, geçmişe dönük olarak katma değer vergisi mükellefiyeti tesis edilmesi suretiyle ceza kesildiğinden hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine, kısmen karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı, temyiz isteminin kabulü ve Mahkeme kararının aleyhe kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.