Danıştay 4. Daire E.2016/11448 K.2021/3275

Dava konusu istem: Davacı adına, 2009 yılında kâr payı(alacak faizi) aldığı halde eksik beyan ettiğinin tespit edildiğinden bahisle hakkında düzenlenen inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2009 yılı vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının elde ettiği alacak faizinin, ödemenin yapılarak sözleşmenin bozulduğu 29/12/2009 tarihinde tasarruf ettiği, davacının elde ettiği gelirin Gelir Vergisi Kanunu'nun 75. maddesinin 2. fıkrasının 6. bendi uyarınca menkul sermaye iradı niteliğinde olduğu ve aynı Kanunun 85 ve 86. maddeleri uyarınca beyanı gerektiği, eksik beyan edilen alacak faizinin kanunla beirlenen haddi aşmasından dolayı tamamının beyan edilmesi gerektiği yönünde yapılan tespitlerin yerinde olduğu anlaşıldığından hakkında düzenlenen inceleme raporu uyarınca adına yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.