Danıştay 4. Daire E.2016/11503 K.2021/3482

Dava konusu istem: Davacı şirketin 2010 yılı hesaplarının incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2010 hesap döneminden 2011 yılı hesap dönemine devreden dönem zararının 180.129,83 TL azaltılarak 16.752.614,42 TL olarak dikkate alınmasına dair … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; fiili envanter ile kaydi envanter arasındaki amortismana tabi iktisadi kıymetlerin net defter değeri üzerinden aktifinden çıkartılarak ilgili dönem kurum kazancının tespitinde gider olarak dikkete alınmamış olması ve iktisadi kiymetlerin satıldığı kabul edilmiş ise de, söz konusu kıymetlerin satışı ve satış fiyatlarına dair somut tespitlere yer verilmemiş olunması karşısında dava konusu zarar azaltma işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2010 hesap dönemi sonunda yapılmış fiili sayım sonucunda bazı varlıkların kaydi envanterde olduğu halde fiili envanterde bulunmadığının tespit edildiği, sabit kıymetlerin çalınmış olduğu veya bulunmama sebebi ile ilgili resmi veya özel kurumdan alınmış bir tutanağının bulunmadığı, fiili durum ile kaydi durum arasındaki söz konusu dengesizliğin davacı tarafından açıklanamadığı, fiili envanterde bulunmama nedeninin net olarak ortaya konulamaması nedeniyle satılmış gibi değerlendirilmesinin gerektiği ve kâr oranının maliyet bedeli esasına göre %10 olarak değerlendirilmesi gerektiği, bu nedenle tesis edilen işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ

… DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.