KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/11991 E., 2021/217 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2021
- Esas No
- 2016/11991
- Karar No
- 2021/217
- Temyiz eden taraflar
- 1- Tasfiye Halinde …Kırtasiye Bilgisayar ve Büro Malzemeleri Ticaret Limited Şirketi
Karar Metni
611 kelime·3 dk okuma·11 bölüm
2- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU
… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek aleyhlerine olan hüküm fıkralarının taraflarca bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen 2011/1, 2, 3, 4, 6, 8, 10 dönemleri katma değer vergileri ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının ilgili dönemde fatura aldığı Kızılbey Vergi Dairesi mükellefi … ve Başkent Vergi Dairesi mükellefi … Kağıt Kırt. Bilg. Sarf Malz. Mak. Pro. San. Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarının incelenmesinden düzenledikleri faturaların sahte olduğu, kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI
Ödemelerin banka aracılığıyla yapıldığı, olayda bir kasıtlarının bulunmadığı, hukuka aykırı olan kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI
Kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
DAVALININ SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
(X) KARŞI OY
Davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen 2011/1, 2, 3, 4, 6, 8, 10 dönemleri katma değer vergileri ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle açılan davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin karar taraflarca temyiz edilmiştir.
Davacı şirketin ihtilaf konusu dönemde fatura aldığı Başkent Vergi Dairesi mükellefi. Kağıt Kır. Bilg. Sarf Malz. Mak. Pro. San. Tic. Ltd.
Şti. hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda; anılan şirketin 19/04/2010 tarihinde …/… adresinde faaliyette bulunmak üzere mükellefiyet tesis ettirdiği, açılış yoklamasında; işyerinde henüz faaliyete konu emtia bulunmadığının, sadece masa, koltuk gibi demirbaşların bulunduğunun belirlendiği, 03/02/2012 tarihinde şirketin yeni adresinde yapılan yoklamada; toptan kağıt satışına devam ettiğinin, adresin büro amaçlı kullanıldığının, masa ve dolap gibi demirbaşların bulunduğunun tespit edildiği, bir diğer yoklamanın 04/10/2012 tarihinde yapıldığı, ihtilaf konusu dönemde başka bir yoklamanın yapılmadığının görüldüğü,
2010-2012 yasal defterlerini tasdik ettirdiği, 2010 ve 2011 yılları kurumlar vergisi beyannamelerini verdiği, 2010/4 - 2012/10. dönem KDV beyannamelerini verdiği hususları göz önüne alındığında davacının fatura aldığı Başkent Vergi Dairesi mükellefi. Kağıt Kır. Bilg. Sarf Malz. Mak. Pro. San. Tic. Ltd.
Şti. tarafından düzenlenen faturaların sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge olduğuna ilişkin yeterli ve somut tespit bulunmadığından, davacının temyiz isteminin kısmen kabulü ve mahkeme kararının bu mükellefe ilişkin kısmının bozulması gerektiği görüşü ile Dairemiz kararına katılmıyorum.
Danıştay 4. Daire, E. 2016/11991, K. 2021/217, 14 Ocak 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama