Danıştay 4. Daire E.2016/12305 K.2020/5196

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, bir kısım kira gelirlerinin kayıt ve beyan dışı bırakıldığından bahisle düzenlenen vergi tekniği raporu ve vergi inceleme raporları uyarınca 2011/7, 8, 10 ve 11. dönemleri için vergi ziyaı cezalı olarak re’sen tarh edilen katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; dava konusu cezalı tarhiyatların dayanağını oluşturan 17/03/2014 tarih ve … sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerden, davacı şirket tarafından kira gelirlerinin kayıt ve beyan dışı bırakıldığı, gerek daire sahiplerinin ifadeleri gerekse banka hesap hareketleri ile ortaya konulduğundan, davacı şirket adına vergi tekniği raporu doğrultusunda düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket tarafından, davalı idarece aynı nedenle verilen cezalara ilişkin bir başka davanın kabul edildiği ve henüz kesinleşmediği, buna göre derdestlik itirazlarının bulunduğu, daha önceki ilamdaki gerekliliğin yerine getirilmediği ve savunma haklarının ihlal edildiği, kayıt ve beyan dışı kira gelirlerinin bulunmadığı belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.