Danıştay 7. Daire E.2016/12378 K.2020/5329

Dava konusu istem: Davacı adına 2015 yılında tescilli … tarihli …., … sayılı, … tarihli … sayılı, … tarihli … sayılı, … tarihli … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyanın kıymetinin düşük beyan edildiğinden bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergilerine vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davaya konu beyannameler muhteviyatı "bakır katot" cinsi eşyaya ilişkin yapılan belge kontrolünde, 2014 yılında ".

Kıymetli Metal Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi"nce antrepo beyannamesiyle Londra Metal Borsasındaki fiyat üzerinden beyan edilen 10.629.989,00 USD tutarın, yurtdışı satıcı "…" firmasına transfer edildiğinin, antrepoda bulunan eşyanın davacıya 2015 yılında 8.502.917,65 USD bedelle devredildiğinin, yurtdışı satıcıya yapılan transfer ile davacının gerçekleştirdiği transfer arasında 2.126.070,54 USD kıymet farkı oluştuğunun tespit edildiğinden bahisle ek tahakkuk yapılmışsa da; fiyat farkının borsada yaşanan düşüşten kaynaklandığı, ".

Kıymetli Metal Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi"nce yurtdışı "…" firmasına iade faturaları düzenlenmesi üzerine, ihracatçı firma tarafından banka aracılığı ile aradaki fark tutarın iade edildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, kıymet farkının teknik ve ticari icaplara uygun olduğu, olayda eksik beyan edilen bir kıymet farkından söz edilemeyeceğinden, ek tahakkuk kararında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Beyan edilen eşyanın kıymetinin düşük olduğunun tespiti üzerine tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.