Danıştay 4. Daire E.2016/12399 K.2021/2013

Dava konusu istem: Davacı adına resen tarh eden 2012 1 ila 3, 5 ila 12 dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacıya fatura düzenleyen Yozgat (Yerköy) Vergi Dairesi mükellefi. Pet. Mad. Yağ. Nak. İth. İhr. San. Ve Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen raporlarda ve davacı hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporunda davacıyı kusurlandırıcı herhangi bir tespite yer verilmediği gibi davacı lehine olarak, yapılan alış verişin gerçekliğine ilişkin tespitlere yer verildiği, davacı tarafından fatura konusu emtiaların alındığı ve karşılığının ödendiği ve bu hususun davalı idare tarafından da kabul edildiği, davacının fatura aldığı şirketin beyanlarını kontrol etme imkanının bulunmadığı, söz konusu şirketin eylemleri nedeniyle davacıya herhangi bir kusur izafe edilemeyeceği, anlaşıldığından dava konusu tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının … Pet. Mad. Yağ. Nak. İth. İhr. San. Ve Tic. Ltd. Şti.'den aldığı emtianın faaliyeti çerçevesinde alındığı ancak … Pet. Mad. Yağ. Nak. İth. İhr. San. Ve Tic. Ltd. Şti. tarafından düzenlenen faturalarda mal çeşidi olarak yağlama müstahzarı yazıldığı, oysa satılan malın 10 numara yağ olduğu, faturaların içeriğinin yanıltıcı olduğu, muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge niteliğindeki faturalara dayanılarak KDV indiriminden faydalanılamayacağı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.