Danıştay 4. Daire E.2016/12566 K.2020/6446

Dava konusu istem: Sahte fatura kullandığı ileri sürülerek davacı adına tarh edilen 2012/8,10 ve 11. dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; … Vergi Dairesi mükellefi … İnşaat Beton Elemanları Taah. Tic. Ltd. Şti. tarafından düzenlenen faturaların sahte olduğu hususunun ortaya konulamadığı, davacı adına düzenlenen faturalarda kayıtlı KDV'lerin indirimlerden reddedilmesi suretiyle tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, mükellefin alım yaptığı alt firmanın sahte belge düzenlediği hususunda vergi tekniği raporu bulunduğu, ilgili faturalarda yer alan tutarların davacının indirimlerinden çıkarılması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davalı idarenin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar temyize konu mahkeme kararının, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Davalı idarenin davacıya ilgili dönemde fatura düzenleyen … İnşaat Beton Elemanları Taah. Tic. Ltd. Şti.' den temin edilen faturalardan kaynaklanan tarhiyata ilişkin temyiz istemine gelince;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisinin indirilebileceği hükme bağlanmıştır.

Katma değer vergisi, bünyesinde yer alan indirim müessesesiyle yansıtılabilir bir vergidir. Katma değer vergisi sisteminde mükellef ve sorumlu; üretim ve dağıtım kademeleri içinde, verginin tahsiline, indirimlerin yapılmasına, beyan edilip ödenmesine aracılık eder. Bu bakımdan indirim, mükellefiyete bağlı bir görev olduğu kadar aynı zamanda bir haktır. Katma değer vergisinde genel prensip, vergiye tabi teslimler üzerinden hesaplanan vergiden, alış faturalarında gösterilen verginin indirilmesidir. Katma değer vergisi indirimi hakkından yararlanabilmek için Kanun bazı şartların varlığını öngörmüştür. Bu şartların bir kısmı esasa, bir kısmı ise şekle ilişkindir. Katma değer vergisi, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi halinde, zincirleme olarak kendi içinde otokontrol sistemi taşımaktadır.

Kayıt ve belge nizamına uyulması ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasına bağlı olarak tahsil edilen katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve ifaya ilişkin olarak ödedikleri katma değer vergisini indirmeleri mümkün olup, aksi durumda, faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının tespiti halinde, bu faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimi mümkün bulunmamaktadır.

Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da gerekmektedir.

Yukarıda aktarılan mevzuat hükümlerine göre, uyuşmazlığın esasını, davacıya anılan faturaları düzenleyen firmanın düzenlediği faturaların, gerçek bir mal ve hizmet satışını içerip içermediği, dolayısıyla sahte olup olmadığı hususlarının tespiti oluşturmakta olup, uyuşmazlığın çözümü için söz konusu belgelerin hukuki mahiyetinin anlaşılabilmesi bakımından, bu belgeleri tanzim eden mükellef hakkında yapılan incelemeler sonucunda tespit edilen hususların irdelenmesi gerekmektedir.

İhtilaflı yılda davacı şirket adına fatura düzenleyen. Vergi Dairesi mükellefi. İnşaat Beton Elemanları Taah. Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda. 27/05/2003 tarihinde …. Vergi Dairesi mükellefi olarak işe başladığı, ikamet amaçlı binaların inşaatı ile iştigal etmekte iken … tarihinde. Mah. …. Bölge …. Cadde. Apt. K:. D:…. Esenyurt adresine taşınması sebebiyle.

Vergi Dairesine nakil geldiği, 03/04/2006 tarihinde adres değişikliği nedeniyle işyerinde yapılan yoklamada işyerinin ofis olarak kullanıldığı ve iş yerinde masa, sandalye, koltuk, evrak dolabı, bilgisayar ve yazıcı olduğu, 16/12/2006 tarihli yoklamada ise adresin boş ve kapalı olduğunun ve bir hafta önce taşındığının tespit edildiği, şirketin nakil gelmesi sebebiyle 03/11/2011 tarihinde yapılan yoklamada iş yerinde 1 masa, 1 sandalye, 1 oturma grubu, telefon, bilgisayar, evrak dolabı bulunduğu, çalışanı ve kayıtlı aracının olmadığının tespit edildiği,

defter ve belge isteme yazısının şirket ortağına tebliğ edilmiş olmasına rağmen ibraz edilmediği, şirketin 2007 yılı Ba-Bs analizinde 1.025.238,00 TL tutarında faturanın mükelleften alındığının bildirildiği, KDV matrahının 1.025.238,90 TL olduğu, 2009, 2010 ve 2011 yılında mal alış ve satış faturalarının bulunmadığı ve ticari faaliyetinin görünmediği, 2012 yılında ise 3.592.035,00 TL tutarında faturanın mükelleften alındığının bildirildiği, mükellef şirketin ise tek firmadan 3.302.500,00 TL'lik alımı olduğu, şirket ortakları hakkında sahte belge düzenlemek ve kullanmaktan dolayı raporlar bulunduğu,

şirketin mal alım ve satımı yaptığı firmalar hakkında olumsuz tespitler bulunduğu, 336.573,51 TL vadesi geçmiş vergi borcu bulunduğuna ilişkin tespitlere yer verilmiştir.

Belirtilen tespitlerin bir bütün halinde değerlendirilmesinden; usulüne uygun tebliğ ile istenilmesine rağmen defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesi, şirket ortağı …ve şirket müdürü … hakkında sahte fatura düzenlemekten dolayı çok sayıda rapor bulunması, 2009, 2010 ve 2011 yıllarına ait Ba-Bs formlarının boş dolayısıyla mal alış ve satış faturalarının bulunmaması bu yıllarda, ticari faaliyetin yürütüldüğüne dair hiç bir emarenin olmaması, 2012 yılında 3.592.035,00 TL tutarında faturanın mükellef kurumdan alındığının 9 adet şirket tarafından Ba formuyla bildirilmesi,

ancak mükellef kurumun bu dönemdeki 3.302.500,00 TL tutarındaki alış faturalarının tek bir firmadan olması ve bu firmanın da sahte fatura düzenleyicisi olması dikkate alındığında adı geçen şirket tarafından davacı adına düzenlenen cezalı tarhiyatın mesnedi faturaların, herhangi bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmayan sahte belgeler olduğu sonucuna varılmıştır.

Bu nedenle, adı geçen mükellefce düzenlenen faturalar üzerinden hesaplanarak davacı şirket tarafından, ihtilaflı yılda indirim konusu yapılan katma değer vergisinin indiriminin kabul edilmemesi suretiyle, hakkında tanzim olunan vergi inceleme raporuna istinaden adına yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık görülmemiştir. Aksi gerekçe ile verilen Vergi Mahkemesi kararın buna ilişkin kısmında isabet bulunmamıştır.