Danıştay 4. Daire E.2016/14126 K.2020/5371

Dava konusu istem: Davacı adına, haksız çıkma zammı ve karar harcının tahsili amacıyla düzenlenen 14/07/2014 tarih ve 2014/189 sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; dava konusu ödeme emri içeriği haksız çıkma zammına dayanak gösterilen ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:…, K:… sayılı kararının davacı tarafından temyiz edildiği ve bu karar tarihi itibariyle temyiz hakkında bir karar verilmediğinden dava konusu ödeme emrinin haksız çıkma zammına ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı, dava konusu ödeme emri içeriği karar harcına ilişkin olarak ise, 2 nolu ihbarnameye karşı dava açılmamış olması nedeniyle usulüne uygun olarak kesinleşen kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinin karar harcına ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.