Danıştay 4. Daire E.2016/14183 K.2021/2434

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2013/1 dönemi için devreden katma değer vergisinden kaynaklı resen tarh edilen katma değer vergileri ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu ile 2012 yılından 2013 yılına devreden katma değer vergisinin düzeltilmesi sonucunda dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer tarhiyatı yapıldığının anlaşıldığı, 2012 yılı için tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatına karşı açılan ve Mahkemelerinin ...

Esasına kayıtlı olarak görülen davada ... tarih ve ... sayılı Karar ile davanın reddine karar verildiğinden, aynı gerekçe ile 2013/1 dönemi için devreden katma değer vergisinden kaynaklanarak tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık görülmediği, tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezası bakımından ise, 2011/3 dönemine ilişkin katma değer vergisi için kesilen ve 2012 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezası nedeniyle tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle 2013 yılına ilişkin olarak kesilen cezada yasaya aykırılık görülmediği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, araçların distribütör emsal kıymet bedellerinin kıyaslama yapılması gerektiği, araç başına gümrük beyannamesinde kıymet artışı yapıldığı ve vergisinin ödendiği, mahkemece eksik inceleme yapıldığı belirtilerek kararın redde ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.