Danıştay 4. Daire E.2016/14367 K.2021/2535

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle 2013 yılına ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası ile aynı Kanunun 352/I-3. maddesi uyarınca kesilen usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; vergi inceleme raporunda 2.070.762,92 TL tutarında belgesiz satış yapıldığının ileri sürüldüğü, bu hususun tespiti amacıyla … firması nezdinde karşıt inceleme yapılmadığı, ortaya çıkan bu farkın davacı şirket tarafından her üç ayda bir çıkarılan bilançoda alacaklılar hesabında bulunan bakiyenin sipariş avansları hesabına aktarılmasından kaynaklandığı,

vergi inceleme elamanı tarafından ise alacaklılar hesabından sipariş avansları hesabına aktarılan bu tutarlar … firmasından alınan yeni avans olarak kabul edilerek ortaya çıkan fark belgesiz satış olarak değerlendirilmiş olmakla birlikte davacı şirketin 2013 yılında … firmasından sipariş avansı aldığı hususu tereddüte yer bırakmayacak şekilde somut bilgi ve belgelerle ortaya konulamadığından,

2.070.762,92 TL'nin belgesiz satış olarak kabul edilerek davacı şirket adına 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353/1. madde uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında ve davacının defter kayıtlarının ve ilgili vesikaların noksan, usulsüz veya karışık olduğu ortaya konulamadığı bu nedenle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 352/I-3 maddesi uyarınca kesilen usulsüzlük cezasında hukuku uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket hakkında yapılan vergi incelemesi sonucunda şirketin kapasite raporunda yer almamasına rağmen üretimde tiner kullandığı ve bu ürüne ilişkin maliyeti gider olarak gösterdiği, davacı şirketin de bünyesinde bulunduğu … Holding'den alınan hizmetin fiilen alındığına dair sözleşme ve benzeri bir belge sunulamadığı, davacı şirketin sadece … firmasına satış yapmasına rağmen Holding'den pazarlama hizmeti aldığı, yine davacı şirketin 2013 yılında Lastik Ayakkabı firmasından aldığı avans tutarları ile aynı şirketten yaptığı tahsilatlar toplamından bu şirkete olan satışları ve avans hesabında kalan bakiyenin düşülmesi sonucunda 2.070.762,92-TL tutarında bir satışın beyan dışı bırakıldığı hususunun tespit edildiği, dava konusu cezalarda hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.