Danıştay 4. Daire E.2016/14366 K.2021/1995

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım gelirini kayıt dışı bıraktığı ve işletmede kullanmadığı halde bir kısım mal ve hizmeti maliyet unsurlarına eklemek suretiyle kurumlar vergisi matrahını aşındırdığından bahisle hazırlanan vergi inceleme raporu uyarınca re'sen tarh edilen 2013 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının maliyet unsurlarına eklediği giderleri mal ve hizmet olarak işletmesinde kullandığına ilişkin bilgi belge sunmuş olduğu aksi yönde davalı idarece somut bir verinin ortaya konulamadığı, davacının tahsil ettiği halde kayıtlarına intikal ettirmediği iddia edilen gelir yönünden ise davacının sipariş avansı almadığı iddiasına karşılık idarece somut bir bilgi belge sunulamadığı dolayısıyla cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, idarece yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, aksi yöndeki kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.