Danıştay 4. Daire E.2016/15290 K.2021/690

Dava konusu istem: Davacı adına, fazla satış indirimi ve eksik satış beyan ettiğinden bahisle inceleme raporuna dayalı olarak re'sen tarh edilen 2010/10-12 dönemi vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda.

2010 yılında mükellef kurumun 65.078,63 TL tutarında fazladan satış indirimi beyan ettiği ve ayrıca 110.948,40 TL tutarındaki hasılatını kayıt ve beyanlara intikal ettirmediğinin kurumlar vergisine yönelik olarak düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu ile saptandığından bahisle 2010 takvim yılı için vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin tarh edildiği, aynı gerekçelerle geçici vergi yönünden düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu'na dayalı olarak dava konusu geçici verginin tarh edildiği,

davacı adına vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen geçici verginin bağlı olduğu 2010 yılı için tarh olunan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine karşı açılan davada Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile, vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılmasına karar verilmesi nedeniye bağlı bulunduğu vergi ziyaı cezalı geçici vergide de hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 2/1. maddesine göre, teslimin bir mal üzerindeki tasarruf hakkının malik veya onun adına hareket edenlerce, alıcıya veya adına hareket edenlere devredilmesi olduğu, 25/a maddesinde ise teslim ve hizmet işlemlerine ilişkin olarak düzenlenen teslim ve hizmet işlemlerinde fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen ticari teamüllere uygun miktardaki iskontoların KDV matrahına dahil edilmeyeceğinin hükme bağlandığı, yapılan tarhiyatlarda hukuka aykırı bir durumun olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.