Danıştay 4. Daire E.2016/15792 K.2021/959

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığı ileri sürülerek hakkında düzenlenen inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2009/3 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının mal/hizmet alımında bulunduğu Mecidiyeköy Vergi Dairesi mükellefleri. Tekstil İnş. Müm. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. ile. Tekstil Deri İnş. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti., Karşıyaka Vergi Dairesi mükellefi. Tekstil İnş. Gıda Elekt. ve Elekt. San. İth. İhr. Tic. Ltd. Şti ve Küçükçekmece Vergi Dairesi mükellefi Tas. Hal.. Tekstil İnş. San. İç ve Dış Tic. Ltd.

Şti. haklarında düzenlenen vergi tekniği raporları incelendiğinde; düzenlenen faturaların sahte belge niteliğinde olduğuna ilişkin yeterli tespit içerdiği anlaşıldığından bahsi geçen mükelleflerden alınan faturalarda yer alan katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yapılan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, yapılan tarhiyatların hukuka aykırı olduğu, ortada re'sen tarh nedeninin bulunmadığı, vergi inceleme raporunun haksız, eksik ve varsayıma dayalı olduğu, yapılan mal ve hizmet alışlarının gerçek olduğu, sahte fatura kullanmalarının söz konusu olmadığı iddialarıyla kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.