Danıştay 4. Daire E.2016/16285 K.2020/5627

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporları uyarınca re'sen tarh edilen 2010/5, 11 ve 12 dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; ilgili dönemlerde davacının fatura aldığı Kızılbey Vergi Dairesi mükellefi ... hakkındaki vergi tekniği raporlarında yer alan tespitlere göre, mükellefin beyannamelerini verdiği, yapılan yoklama ile işçi çalıştırdığının belirlendiği, vergi borçlarının büyük bir kısmını ödediği, ihtilaf konusu döneme ilişkin olarak mükellef hakkında herhangi bir olumsuz tespit bulunmadığı, ayrıca mükellefin ortağı ve müdürü olduğu ...

Ltd. Şti. hakkında sahte belge düzenlemekten dolayı tanzim olunan vergi tekniği raporu uyarınca yapılan cezalı tarhiyatlara karşı ... Vergi Mahkemesinde açılan davaların mükellef lehine sonuçlandığı ve Danıştay Dördüncü Dairesince söz konusu kararların onandığı hususları birlikte değerlendirildiğinde ihtilaf konusu faturaların gerçek bir emtia teslimine dayanan faturalar olduğu sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının 2013 yılında bir kısım mal ve hizmet alışlarını sahte faturalarla belgelendirdiği ve sahte faturalarda yer alan katma değer vergisini ilgili dönem beyannamelerinde indirim konusu yaparak vergi ziyaına sebebiyet verdiği, sahte faturalarda yer alan indirim tutarlarının reddi suretiyle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.