Danıştay 4. Daire E.2016/16371 K.2021/1289

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle iadeye konu yapılan katma değer vergisinin reddedilerek vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2011/3 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacıya fatura düzenleyen … Vergi Dairesi mükellefi … Prefabrik Kons. İnş. San. Ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerden düzenlediği faturaların sahte olduğu ortaya konulamadığından söz konusu faturalar nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirkete ait defter ve belgelerinin incelenerek vergi inceleme raporu tanzim edildiği, anılan raporda emtia alışlarının bir kısmının sahte faturalar ile belgelendirildiği ve yasal defterlerine kaydedilerek indirim konusu yapıldığının tespit edildiği, mükellef kurumun mahsuben iade aldığı mart dönemi için 24.540,49 TL, kasım dönemi için 3.920,07 TL'nin iadesinin kabulünün mümkün olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisinin indirilebileceği hükme bağlanmıştır.

Katma değer vergisi, bünyesinde yer alan indirim müessesesiyle yansıtılabilir bir vergidir. Katma değer vergisi sisteminde mükellef ve sorumlu; üretim ve dağıtım kademeleri içinde, verginin tahsiline, indirimlerin yapılmasına, beyan edilip ödenmesine aracılık eder. Bu bakımdan indirim, mükellefiyete bağlı bir görev olduğu kadar aynı zamanda bir haktır. Katma değer vergisinde genel prensip, vergiye tabi teslimler üzerinden hesaplanan vergiden, alış faturalarında gösterilen verginin indirilmesidir. Katma değer vergisi indirimi hakkından yararlanabilmek için Kanun bazı şartların varlığını öngörmüştür. Bu şartların bir kısmı esasa, bir kısmı ise şekle ilişkindir. Katma değer vergisi, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi halinde, zincirleme olarak kendi içinde otokontrol sistemi taşımaktadır.

Kayıt ve belge nizamına uyulması ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasına bağlı olarak tahsil edilen katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve ifaya ilişkin olarak ödedikleri katma değer vergisini indirmeleri mümkün olup, aksi durumda, faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının tespiti halinde, bu faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimi mümkün bulunmamaktadır.

Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da gerekmektedir.

Yukarıda aktarılan mevzuat hükümlerine göre, uyuşmazlığın esasını, davacıya anılan faturaları düzenleyen firmanın düzenlediği faturaların, gerçek bir mal ve hizmet satışını içerip içermediği, dolayısıyla sahte olup olmadığı hususlarının tespiti oluşturmakta olup, uyuşmazlığın çözümü için söz konusu belgelerin hukuki mahiyetinin anlaşılabilmesi bakımından, bu belgeleri tanzim eden mükellef hakkında yapılan incelemeler sonucunda tespit edilen hususların irdelenmesi gerekmektedir.

Davacı şirkete fatura düzenleyen. Vergi Dairesi mükellefi. Prefabrik Kons. İnş. San. Ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen … tarih … sayılı Vergi Tekniği Raporunda, şirketin ilk olarak. Elekt. İn. San. Ve Tic. Ltd. Şti. ünvanıyla. Vergi Dairesi mükellefi olarak 12/01/1996 tarihinde faaliyetine başladığı, … tarih ve … sayılı ticaret sicil gazetesinde yayımlanan unvan değişikliği ile. Prefabrik Kons. İnş. San. Ve Tic. Ltd.

Şti. ünvanını aldığı, 06/09/2010 tarihli yoklamada, iş yeri büyüklüğünün 25 m2 olduğu, çalışan işçisinin bulunmadığı, şirketin sanayi kuruluşlarına doğalgaz vanası ve borularının satışının yapılacağı, perakende ürün satılmayacağı mükellef kurum ortağı …'in beyanı ile tespit edildiği, iş yerinde muhtelif demirbaşların bulunduğu, şirketin 17.000,00 TL değerinde vana siparişi verdiği henüz fatura etmediği, 16/05/2012 tarihli yoklamada … mah. ….

Cad no:… …-…/Ankara adresinde 23/03/2012 tarihinden itibaren toptan ve perakende inşaat malzemesi satışı ve taahhüt işiyle uğraştığı maddi imkansızlık nedeniyle adres değişikliği yapamadıkları iş yerinin kira olduğu şu anda işçi çalışmadığı iş yerinde muhtelif inşaat malzemesinin olduğu demirbaş olarak 2 adet masa 1 adet koltuk takımı, 1 adet bilgisayar ve 1 adet telefon hattı olduğu şirket ortağı … nezdinde düzenlenen yoklama fişiyle tespit edildiği, 22/03/2013 tarihli yoklamada; mükellef kurumun.

Cad.. Sokak No:. Altındağ/Ankara adresine yoklama istemi üzerine gidildiği ödevli şirketin adreste mevcut olmadığı 2 sene önce adresten ayrıldıklarının beyan edildiği, 04/06/2013 tarihli yoklamada; mükellef kurumun. Cad.. Sokak No:… …/Ankara adresine gidildiği adreste başka bir mükellefin faaliyet gösterdiği adreste bulunan şahsa aranan mükellef. Prefabrik Kon. İnş. Tic. Ltd.

Şti'nin sorulduğu şirketin tanınmadığı adreste olmadığının beyan edildiği mükellef kurumun 01/05/2013 tarihinde mükellefiyetinin re'sen terk ettirildiği, en son faaliyet adresine defter belge isteme yazısının 12/03/2013 tarihinde gönderilmesine rağmen tebliğin yapılamamış olduğu, defter belge isteme yazısının ortaklardan …'e tebliğ edildiği ancak defter belge ibrazının gerçekleşmediği dolayısıyla incelemenin vergi dairesinde mevcut tarh dosyası üzerinden yapıldığı,

mükellefin 2011 ve 2012 yıllarına ait kdv, kurumlar ve muhtasar beyannamelerini verdiği buna göre 2011/1-3 döneminde 2, diğer dönemlerinde 1 işçi çalıştırdığı 2012'de ise hiç işçi çalıştırmadığı, 10/06/2014 tarihi itibariyle mükellefin vergi dairesine ödemesi gereken toplam borcunun 179.655,38 TL olduğu, mükellef kuruma ait motorlu taşıt bulunmadığı, mükellef kurumun mal alışlarını yaptığı şirketler hakkında olumsuz tespitlerin bulunduğu, mükellef kurum ortak ve yöneticisi …'in ortak olduğu 3 şirket hakkında sahte belge düzenleme fiili yönünde vergi tekniği raporu hazırlandığı,

mükellefin 2011/3 döneminde 440.060,57 TL ve 2011 toplamında 4.948.689,15 TL kdv matrahı beyan ettiği, mükellef kurumun 2011 yılına ait kurumlar vergisi beyanname ekindeki bilanço kalemleri arasında yer alan ticari mallar toplamının sıfır olarak beyan edildiği, mükellefin 2011 ve müteakip yıllarda düzenlediği faturaların gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmayan sahte fatura olarak kabul edilmesi gerektiği yönünde tespitlere yer verilmiştir.

Yukarıdaki tespitlerin ve dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesinden, mükellefin yeterli işçi çalıştırmadan satışa konu ticari malı bulunmadan ve hiç donanıma sahip olmadan 2011 ve 2012 yıllarında BS formunda beyan ettiği satışları gerçekleştirmesinin ticari icaplara uygun olmadığı, karşıt incelemelerdeki beyanlarla birlikte dava konusu dönemlerdeki alımlarının bir çoğu hakkında olumsuz tespitlerin bulunduğu,

ortak ve yöneticilerinin sahte fatura düzenleyicisi firmalarda da ortaklık veya yöneticiliklerinin bulunduğu hususları dikkate alındığında, mükellefin uyuşmazlık konusu dönemlerde gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığı ve davacıya düzenlemiş olduğu faturaların gerçek bir mal ve hizmet karşılığı düzenlenmediği anlaşıldığından, Vergi Mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyoruz.