Danıştay 4. Daire E.2016/17504 K.2021/2465

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlediğine dair hakkında vergi tekniği raporu bulunan Cumhuriyet Vergi Dairesi mükellefi …'ın muhasebe işlerini yürütmesi nedeniyle sahte fatura düzenleme fiiline iştirak ettiğinden bahisle müteselsil sorumlu sıfatıyla 2010/2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12, 2010/1-12,1-3,4-6,7-9,10-12 dönemleri için kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; serbest muhasebeci olan davacı hakkında düzenlenen mali sorumluluk raporu ve mükellefi … hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, muhasebe işlerini yürüttüğü mükellef hakkında bir kısım değerlendirmeleri yapmaması dolayısıyla davacının bu yönüyle sorumlu olması gerektiği kabul edilmiş ise de, davalı idarece davacının, sahte fatura ticareti işini mükellef ... ile birlikte gerçekleştirdiği, faturaları kestiği ya da müşteri temin ettiği yönünde tespitlerde bulunulmadığından kesilen cezalarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdarece davacı hakkında yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu belirtilerek kabul kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.