Danıştay 4. Daire E.2016/18457 K.2021/3851

Dava konusu istem: Davacı şirket adına 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi gereğince 2011 yılı için kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının taşınmaz satışının 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 17/4-r maddesinde yer alan istisnadan yararlanmaması yönündeki işlemin iptali istemiyle açılan davada, Mahkemelerince … tarih ve E:…, K:… sayılı karar ile davanın bu kısmının kabulüne karar verildiği dikkate alındığında davacının söz konusu istisnadan yararlanmasında ve düzenlenen faturada katma değer vergisinin hesaplanmamış olmasında hukuka aykırılık bulunmadığından dava konusu özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı adına yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı, temyiz isteminin kabulü ve Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.