KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/19691 E., 2020/5308 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 8 Aralık 2020
- Esas No
- 2016/19691
- Karar No
- 2020/5308
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
366 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle 2011/12 dönemi için re’sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının, Ostim Vergi Dairesi mükellefi … Çelik Hırdavat Metal Mak. Tic. Ltd. Şti.'nden 2011 yılında aldığı söz konusu faturaların sahte olduğu ve anılan mükellefin davacıya fatura düzenlediği dönem itibarıyla gerçekte faal olmadığı yönünde yapılmış yeterli ve somut bir tespitin bulunmadığı, yapılan yoklamalarda şirketin faaliyetine devam ettiği, işçi çalıştırdığı, vergisel ödevlerini yerine getirdiği, işyerinde emtia bulunduğu, ayrıca komisyon geliri yönünden yapılan tarhiyatlara ilişkin davalarda davaların kabulü yönünde kararlar verildiğinden eksik incelemeye dayanılarak yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin hukuka uygun ve yerinde olduğu belirtilerek kabul kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2016/19691, K. 2020/5308, 8 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama