Danıştay 4. Daire E.2016/19741 K.2021/236

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle vergi inceleme raporuna dayanılarak tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2012/12 dönemi katma değer vergileri ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının fatura aldığı İkitelli Vergi Dairesi mükellefi. İnşaat Hafriyat Taah. Ve Nak. Tic. Ltd.

Şti. hakkındaki vergi tekniği raporlarında,mükellefin sahte fatura düzenleyicisi olduğu kanaatine varılmışsa da, düzenlediği tüm faturaların sahte olduğundan söz edilemeyeceği, mükellefin davacıya fatura düzenlediği dönemlerde yapılan yoklamalarda işyerinin açık ve faaliyetin mevcut olduğu, kdv beyannameleriyle diğer mükelleflerin bu mükelleften alımlarına ilişkin olarak bildirdikleri Ba bildirimleri arasında açıkça bir orantısızlığın görülmediği anlaşıldığından re'sen tarhedilen cezalı tarhiyatta ve özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin yasaya ve hukuka uygun olarak tesis edildiği ileri sürülerek mahkeme kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisinin indirilebileceği hükme bağlanmıştır.

Katma değer vergisi, bünyesinde yer alan indirim müessesesiyle yansıtılabilir bir vergidir. Katma değer vergisi sisteminde mükellef ve sorumlu; üretim ve dağıtım kademeleri içinde, verginin tahsiline, indirimlerin yapılmasına, beyan edilip ödenmesine aracılık eder. Bu bakımdan indirim, mükellefiyete bağlı bir görev olduğu kadar aynı zamanda bir haktır. Katma değer vergisinde genel prensip, vergiye tabi teslimler üzerinden hesaplanan vergiden, alış faturalarında gösterilen verginin indirilmesidir. Katma değer vergisi indirimi hakkından yararlanabilmek için Kanun bazı şartların varlığını öngörmüştür. Bu şartların bir kısmı esasa, bir kısmı ise şekle ilişkindir. Katma değer vergisi, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi halinde, zincirleme olarak kendi içinde otokontrol sistemi taşımaktadır.

Kayıt ve belge nizamına uyulması ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasına bağlı olarak tahsil edilen katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve ifaya ilişkin olarak ödedikleri katma değer vergisini indirmeleri mümkün olup, aksi durumda, faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının tespiti halinde, bu faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimi mümkün bulunmamaktadır.

Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da gerekmektedir.

Yukarıda aktarılan mevzuat hükümlerine göre, uyuşmazlığın esasını, davacıya anılan faturaları düzenleyen firmanın düzenlediği faturaların, gerçek bir mal ve hizmet satışını içerip içermediği, dolayısıyla sahte olup olmadığı hususlarının tespiti oluşturmakta olup, uyuşmazlığın çözümü için söz konusu belgelerin hukuki mahiyetinin anlaşılabilmesi bakımından, bu belgeleri tanzim eden mükellef hakkında yapılan incelemeler sonucunda tespit edilen hususların irdelenmesi gerekmektedir.

Davacı şirkete fatura düzenleyen İkitelli Vergi Dairesi mükellefi. İnşaat Hafriyat Taah. Ve Nak. Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporunda, 22/12/2006 - 08/07/2008 tarihleri arasında Halkalı, 09/07/2008 - 29/02/2012 tarihleri arasında Avcılar, 29/02/2012 tarihinden itibaren de İkitelli Vergi Dairesi Müdürlüğünün mükellefi olarak ikamet amaçlı olmayan binaların inşaatı faaliyetinde bulunduğu, 04/07/2007 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanan ilan ile şirket ortakları … ve …'ın hisselerini … ve …'e devrettiği ve …'in 5 yıl süreyle müdürlüğe seçildiği,

14/05/2009 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanan ilan ile de şirket ortaklarından …'in hissesini …'ye devrettiği, bu devirden sonra şirket ortaklarının … ve … olduğu, mükellef kuruma ait. Mah.. Cad.

No:… …/… adresinde yapılan 11/07/2008 tarihli yoklamada; belirtilen adreste 01/07/2008 tarihinde faaliyete başlandığı, işyerinin 40 m2 olduğu, işçi çalıştırılmadığı, altyapı taahhüt işleriyle uğraşıldığı, işyerinde demirbaş olarak büro malzemeleri ve bilgisayar bulunduğu, mükellefe ait vasıta veya başka şube olmadığı, muhasebe işlemlerini …'nin yürüttüğünün beyan ve tespit edildiği, adreste yapılan 06/03/2009 tarihli yoklamada; iş yerinin büro olarak kullanıldığı, demirbaş olarak masa, koltuk takımı ve bilgisayar bulunduğu, faaliyet konusunun kanal kazma hafriyat işi olduğu, şirket adına araç olmadığı, kiralama yoluyla temin edildiği,

işyerinde bir kişinin asgari ücretle çalıştığının beyan ve tespit edildiği, 03/09/2009 tarihinde yapılan yoklamada; şirketin faaliyetine devam ettiği, işyerinde ... iki şahsın çalışmakta olduğu, kuruma ait araç olmadığı, adreste yapılan 27/04/2010 tarihli yoklamada; işyerinin büro olarak kullanıldığı, demirbaş olarak büro tefrişatının bulunduğu, faaliyet konusunun inşaat-hafriyat ve nakliye işi olduğu, ödevli şirket adına kayıtlı araç ve başka şubenin bulunmadığı, araçların kiralama yoluyla edinildiği, işyerinde ücretli olarak 4 kişinin çalıştığının beyan ve tespit edildiği, 04/06/2012 tarihli yoklamada; şirketin faal olduğu,

şirkete ait şube ve depo bulunmadığı, 6 işçisinin olduğu, çeşitli büro malzemelerinin bulunduğu, şirkete ait makina teçhizat ve taşıt bulunmadığı, faaliyetinin bu dönemde durdurulduğu, iş olmadığından dolayı yakında adres değişikliği veya tasfiye işlemlerine başlanacağının bildirildiği, 14/02/2013 tarihli aynı adresteki yoklamada; işyerinin açık olduğu , yaklaşık 500 m2 arazi üzeri konteyner olduğu, faaliyetleriyle ilgili herhangi bir reklam veya tabelasının olmadığı, mükellef kurum ortaklarının işyerinde olmadığı, faaliyetinin hizmet işletmesi olduğu, işyerinde çalışan personelinin bulunmadığı, işyerinin faaliyet konusuyla uyumlu olmadığı,

belirtilen adreste başka bir firmanın faal olduğu firma çalışanı ile yapılan görüşmede söz konusu firmanın bu adreste faal olmadığı beyan edildiği, 03/05/2013 tarihli yoklamada; işyerinin 40 m2 olduğu, ilgili şirketin adreste olduğu fakat fiilen faaliyet göstermediği, 4 çalışanının olduğu ve adreste konteyner bulunduğu, 03/12/2013 tarihli yoklamada ise; belirtilen adrese gün içinde aralıklarla gidilmesine rağmen mükellefe ulaşılamadığının.

Mahalle Muhtarı ile birlikte tespit edildiği, defter ve belge ibraz yazısının 26/06/2013 tarihinde şirket adresinde tebliğ edilmesine rağmen incelemeye ibraz edilmediğinden incelemenin vergi dairesi kayıtları ve harici doneler üzerinden yapıldığı, 2009 yılı KDV matrahı toplamının 2.343.178,14-TL, mükellef tarafından BS formlarıyla beyan edilen satış tutarının 2.285.340,00-TL, alış yapan karşı firmalar tarafından verilen BA formlarıyla bildirilen tutarın ise 2.152.185,00-TL olduğu,

2010 yılı KDV matrahı toplamının 1.011.890.83-TL, mükellef tarafından BS formlarıyla beyan edilen satış tutarının 633.457,00-TL, alış yapan karşı firmalar tarafından verilen BA formlarıyla bildirilen tutarın ise 882.397,00-TL olduğu, 2011 yılı KDV matrahı toplamının 0,00-TL, alış yapan karşı firmalar tarafından verilen BA formlarıyla bildirilen tutarın ise 16.068,00-TL olduğu, 2012 yılı KDV matrahı toplamının 736.600,00-TL, mükellef tarafından BS formlarıyla beyan edilen satış tutarının 736.600,00-TL, alış yapan karşı firmalar tarafından verilen BA formlarıyla bildirilen tutarın ise 137.910,00-TL olduğu,

mükellef şirket tarafından 2009 ve 2012 yılında bildirilen mal alımlarının tamamının, 2010 yılında bildirilen alımların ise %98'inin yapıldığı mükelleflerin hakkında sahte fatura düzenleme yönünden VTR düzenlenmiş mükellefler olduğu, mükellefin toplam 130.343,95-TL vergi aslı borcuna karşılık sadece 103,16-TL gibi cüzi bir ödeme yapmış olduğu, şirket ortakları ..., ... ve ...'nin ortak olduğu diğer şirketler hakkında da sahte belge düzenleme nedeniyle vergi tekniği raporları düzenlendiği hususlarına yer verilerek, mükellefin düzenlemiş olduğu faturaların sahte olduğu belirtilmiştir.

Yukarıdaki tespitlerin ve dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesinden, mükellefin 04/06/2012 tarihli yoklamadan itibaren yapılan tüm yoklamalarda faaliyeti olduğunun tespit edilemediği,KDV matrahları ile BA-BS formları arasında uyumsuzluk bulunduğu ve karşıt incelemelerdeki beyanlarla birlikte dava konusu dönemlerdeki alımlarının bir çoğu hakkında sahte fatura düzenleme yönünden VTR düzenlenmiş mükellefler olduğu, yüksek ciro yapıldığını beyan etmesine rağmen ödenecek vergilerin çok düşük olduğu ve cüzi miktarda vergi borcu ödemesinin yapıldığı,

ortak ve yöneticilerinin sahte fatura düzenleyicisi firmalarda da ortaklık veya yöneticiliklerinin bulunduğu hususları dikkate alındığında, mükellefin uyuşmazlık konusu dönemlerde gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığı ve davacıya düzenlemiş olduğu faturaların gerçek bir mal ve hizmet karşılığı düzenlenmediği anlaşıldığından, Vergi Mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.

Öte yandan, Vergi Mahkemesince yeniden verilecek kararda dava konusu özel usulsüzlük cezası ve tekerrür yönünden de değerlendirme yapılacağı tabidir.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.