Danıştay 4. Daire E.2016/343 K.2020/5384

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Münfesih S.S. … Konut Yapı Kooperatifinin tasfiye dönemine ilişkin borçlarından dolayı tasfiye memuru sıfatıyla adına düzenlenerek tebliğ edilen ihbarnameler içeriğindeki 2009/7, 10, 11 ve 12 dönemlerine ilişkin bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yaptırılan dairelerin 7 adedinin tasfiye döneminde devredildiğinin tespitli olduğu, davalı idare tarafından münfesih Kooperatifin, satılan dairelerin müteahhide ait olup olmadığı hususunun da belirlenmediği,

böyle bir belirleme yapılarak satılan dairelerin kaç adedinin müteahhide ait olduğu somut olarak ortaya konulmaksızın kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca alınan daire sayısının üye sayısından az olduğu da dikkate alınmadan sadece 7 adet dairenin tasfiye döneminde kooperatif tarafından devredildiğinden ve devirden elde edilen kazancın bildirilmediğinden bahisle yapılan dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan cezalı tarhiyatın hukuka uygun olduğu Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.