Danıştay 4. Daire E.2016/6705 K.2021/1801

Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle re'sen tarh edilen 2009/3,4,5,6,7 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; uyuşmazlık konusu dönemde davacının fatura aldığı Ostim Vergi Dairesi mükellefi ... Metal İnş. Elek. Tek. Nak. Otom. Tur. San. Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporu'nun incelenmesinden; mükellefin 09/10/2013 tarihine kadar yapılan tüm yoklamalarda faal olduğunun tespit edilmiş bulunması, 2009 yılı içinde 4 ile 5 arasında değişen sayılarda işçi çalıştırması, 2014 yılına kadar beyannamelerini vermesi, 494.728,03 TL tutarındaki toplam vergi aslı borcunun 432.899,11 TL'sini ödemiş olması, 28/07/2006 tarihinden sonraki ortakları ve bu ortakların ortak ve yönetici olduğu şirketler hakkında yapılmış olumsuz tespit bulunmaması, şirketin davacıya yaptığı satışların faaliyet konusuyla ilgili olması,

bedellerinin banka kanalıyla ödenmiş bulunması ve faturalar içeriği emtiaların anılan şirketten alınmadığı yolunda da somut bir tespitin bulunmaması nedeniyle davacının 2009 yılında anılan firmadan aldığı faturaların gerçek bir mal ve hizmet teslimine dayandığı kanaatine varıldığından, söz konusu faturalar nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mükellefin sahte faturaları indirim konusu yaptığı, vergi inceleme raporu doğrultusunda bahsi geçen tespitler ışığında tarh edilen vergi ve kesilen cezada hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.