Danıştay 4. Daire E.2016/6735 K.2021/1538

Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

…. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, vergi inceleme raporuna istinaden, sahte fatura kullandığından bahisle 2009/8,11 dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergileri ve kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacıya fatura düzenleyen … Vergi Dairesi mükellefi … İnşaat Elektrik Metal San. ve Tic. Ltd. Şti. (Eski Unvanı: … Tekstil Yan Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti.) hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun tetkikinden, anılan mükellef tarafından düzenlenen faturaların gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığı anlaşıldığından, söz konusu faturalar nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mal alışverişinin gerçek olduğu, alt firma ile olan ticari ilişki incelenmeden yalnızca firma hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuna atıf yapılarak karar verilemeyeceği, fatura bedellerinin nakden ve çek aracılığıyla ödendiği, vergi inceleme raporunun somut verilere dayanmadığı, fatura içeriği malların gerçekten alınmış olduğunun vergi inceleme raporunda da kabul edildiği, bilerek sahte fatura kullanıldığı iddiasına dayanak olarak alınan daha önce düzenlenmiş vergi inceleme raporuna istinaden yapılan cezalı tarhiyata karşı açılan davanın kabul edildiği, dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davacı tarafından, katma değer vergileri ve bir kat kesilen vergi ziyaı cezalarına ilişkin olarak, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, bozulması istenilen kararın dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın buna ilişkin kısmının bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir.

Davacının, vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısımlarına ilişkin temyiz istemine gelince;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 341. maddesinde vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesi veya eksik tahakkuk ettirilmesi olarak açıklanmış, 344. maddede vergi ziyaı suçu, 341. maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verilmesi olarak tarif edilmiş, devamında ise vergi ziyaı suçu işleyenlere ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesileceği, vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde ise bu cezanın üç kat olarak uygulanacağı hükme bağlanmıştır.

Görüldüğü üzere, mezkur mevzuat, verginin ziyaa uğratılması durumunda, kural olarak, genelde ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesilmesini öngörmüş, istisnasını da 359. maddede ifade edilen fiillerle verginin ziyaa uğratılması durumunda cezanın üç kat olarak uygulanacağı şeklinde düzenlemiş ve aynı maddede sahte belge; gerçek bir muamele veya durum yokken bunlar varmış gibi düzenlenen belge olarak tanımlanmıştır.

Öte yandan, Hazine ve Maliye Bakanlığı'nca 18/06/2002 tarih ve 24789 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 306 Sıra No'lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nde ez cümle; sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belgelerin bilerek kullanılmadığı ve bu kullanımda kasıt bulunmadığının belirlenmesi halinde vergi denetim elemanlarınca "vergi suçu raporu" düzenlenmemesi gerektiği açıklanmıştır.

Uygulamada; Mezkur Genel Tebliğdeki söz konusu açıklamaları raporuna temel kriter kabul eden vergi denetim elemanlarınca, tanzim olunan vergi inceleme raporlarının, "vergi ziyaı cezası" ile ilgili öneri kısmında, adı geçen Genel Tebliğ uyarınca yayımlanan "iç işlem yönergesinde"ki; "VUK 359. maddede tanımlanan sahte belgenin bilerek ve kasıtlı şekilde kullanıldığının ölçütünün, mükellef gider kayıtlarının 1/3'ünün (üçte birinin) sahte belge ile belgelendirildiğinin tespit edilmesine bağlı olduğu, bu gibi durumlarda vergi ziyaı cezasının bir kat uygulanmasının rapor edilmesi gerektiği" açıklanmasının dikkate alındığı bilinmektedir.

Her ne kadar, yukarıda zikredilen Yasanın 359. maddesi uyarınca "sahte belge" kullanılması ve kayıtlara alınarak vergi indirimine esas alınması halinin tespitine bağlı yapılan tarhiyatlara vergi ziyaı cezasının üç kat uygulanması gerekmekte ise de;

sahte belge kullanan ancak idare tarafından bilerek kullanılmadığı gerekçesiyle haklarında bir kat vergi ziyaı cezası uygulanan mükellefler ile aynı durumda bulunan veya (yukarıda yapılan açıklamaya uygun durumu değerlendirildiğinde) bulunması mümkün diğer mükellefler arasında vergi ziyaı cezasının farklı uygulanmaması için sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge kullanıldığı tespitinin yapılması sonucuna bağlı olarak, bu belgelerin bilerek ve kasıtlı kullanılıp kullanılmadığının değerlendirmesi yapılarak bir karar verilmesi hakkaniyete uygun olacaktır.

Zira, yukarıda açıklandığı üzere idare tarafından, sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı olan ancak bir faturayı kasıtlı ve bilerek kullanmadığı anlaşılan mükellefler adına kesilecek vergi ziyaı cezasının bir kat uygulanması genel kural sayılmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, dava konusu cezalı tarhiyatın dayanağı … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu'nda; davacı hakkında, daha önce bilerek sahte fatura kullandığından bahisle 2009 yılına ilişkin olarak düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu'nda sahte faturaların bilerek kullanıldığı kanaatine varıldığı, … İnşaat Elektrik Metal San. ve Tic. Ltd. Şti.'nden olan emtia alışları da bu kapsamda değerlendirilerek bilerek kullanma fiilinin devam ettiği sonucuna varıldığı ve bunun üzerine vergi ziyaı cezasının üç kat olarak uygulanmasının önerildiği anlaşılmaktadır.

UYAP kayıtlarının incelenmesinden, davacı adına, daha önce düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporuna istinaden 2009/1,3 ila 9 dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergileri ve üç kat kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle açılan davanın, … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla kabul edildiği, anılan kararın, Danıştay Dördüncü Dairesinin 12/11/2018 tarih ve E:2016/2209, K:2018/10763 sayılı kararıyla onanması ve 16/12/2019 tarih ve E:2019/4060, K:2019/8932 sayılı kararıyla karar düzeltme isteminin reddedilmesi üzerine de kesinleştiği görülmektedir.

Bu durumda, gerek, davacı adına vergi ziyaı cezasının üç kat kesilmesine dayanak alınan vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin, yukarıda tarih ve sayıları belirtilen yargı kararıyla kaldırılmış olması, gerek atıf yapılan söz konusu vergi inceleme raporunda dikkate alındığı halde, dava konusu cezalı tarhiyatın nedeni olan faturalarda yer alan ve indirim konusu yapılan katma değer vergileri ile ilgili olarak,

davacının gider kayıtları içindeki payı hususunda herhangi bir belirleme yapılmaksızın, bilerek sahte fatura kullanma fiilinin devam ettiği kanaatine ulaşılması karşısında, davacı adına, eksik incelemeye dayalı olarak kesilen vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle karara katılmıyoruz.