Danıştay 4. Daire E.2016/7407 K.2021/3444

Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen, ... tarih ve ... ana takip no'lu ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; ödeme emri içeriği vergi borçlarının ...-...sıra numarası ile takip edilen kısımları için düzenlenen ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... no'lu vergi/ceza ihbarnamelerinin her ne kadar davacının bilinen adresine posta yoluyla tebligat yapılamamış olması nedeniyle ilanen tebligat yoluna gidilmiş ise de, tebligat yapılamadığını gösteren tebliğ belgeleri üzerinde, tebliğ memurunun imzası dışında adreslerde bulunan kişilerin ya da Kanunun 102. maddesinde sayılan kişilerin imzasının bulunmadığı,

bu nedenle belirtilen ihbarnamelerin tebliğ işleminin de hukuki sonuç doğurmayacağı; ödeme emrinin 20-32 sıra numarası ile takip edilen kısımları için düzenlenen ... ; ..., ..., ... no'lu vergi ceza ihbarnamelerinin, davacının bilinen adresine posta yoluyla tebliğ edilemediğini gösteren tebliğ belgelerinin bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan tarh işlemleri, tebliğ ve tahakkuk işlemlerinin tamamen usul ve yasaya uygun olduğu, bu davada tarhiyata yönelik iddialarda bulunulması ve tahakkuku verilmiş olan tarhiyatların iptalinin istenilmesinin usul ve yasaya uygun bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.