Danıştay 4. Daire E.2016/7588 K.2021/1103

Dava konusu istem: Davacı adına, kullandığı sahte faturaları yasal defterlerine kaydederek gider konusu yaptığından bahisle sahte faturalara dayalı giderlerin reddi suretiyle yeniden düzenlenen gelir tablosuna istinaden 2010 döneminde haksız alınan vergisin iadesi için yapılan tarhiyat ve kesilen tek kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; ihtilaf konusu cezalı tarhiyatın dayanağını oluşturan 2010 yılı için düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden yapılan vergi ziyaı cezalı gelir vergisi tarhiyatına ilişkin açılan davada Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilerek tarhiyatın kaldırıldığı anlaşıldığından, bahsi geçen karar uyarınca dayanaksız kalan dava konusu vergi ziyaı cezalı haksız vergi iadesine ilişkin ihbarnamede hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından davacı hakkında yapılan inceleme sonucu düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak sahte fatura tutarının gelirlerine ilavesi ile yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.