Danıştay 4. Daire E.2016/7650 K.2021/1015

Dava konusu istem: Davacı adına, … İnş. Mal. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne ait vergi borçlarının tahsili amacıyla ortak sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair tebliğ alındılarının dosya içerisinde mevcut olduğu, trafik sicil müdürlükleri, bankalar ve sair kurumlar nezdinde yapılan araştırmalar neticesinde alacağın tahsil edilemeyeceğinin anlaşılması üzerine ortak sıfatıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davaya konu ödeme emrinin dayanağının 10/09/2014 tarihli vergi inceleme raporu olduğu, vergi inceleme raporunun hukuki dayanaktan yoksun olduğu, vergi inceleme raporunda mükellef kurum adına düzenlenen sahte faturalarda belirtilen alışların gerçekten yapıldığı kanaatine varıldığının belirtildiği, temyize konu mahkeme kararında iptal gerekçelerinin incelenmediği, sadece asıl borçlu şirkete usulüne uygun tebligat yapıldığı ve malvarlığı bulunmadığı için ortak sıfatıyla gönderilen ödeme emrinin usulüne uygun olduğunun belirtildiği, düzenlenen ödeme emrinin hukuka aykırı olduğu ve kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.