Danıştay 4. Daire E.2016/7984 K.2021/3531

Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediğinden bahisle re'sen tarh edilen 2009/2, 3 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerden, davacı firmanın sahte fatura düzenlemek amacıyla kurulduğu, gerçek bir faaliyetinin olmadığı, düzenlediği belgelerin sahte belge niteliğinde olduğu, düzenlenen bu sahte faturalar karşılığında komisyon geliri elde edildiği hususlarının hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya konulamadığı anlaşıldığından dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) fıkrasında, vergilendirmede, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, gerçek mahiyetin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia edene ait olduğu düzenlenmiş; 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış; 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

Davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda.

28/09/2007 tarihinde plastikten, pvcden kapı, pencere, bunların kasaları, pervazları, kapı eşikleri, vb. imalatı faaliyetine başladığı, 30/06/2012 tarihinde mükellefiyet kaydının re'sen terkin edildiği, 27/12/2007 tarihinde yapılan yoklamada, işletme büyüklüğünün 1600 m2 olduğu, belirtilen adreste PVC imalatı yapacağı beyan edilen işyeri kuruluş aşamasında olduğu, aktif faaliyete başlanılmadığından çalışan işçi ve demirbaşı olmadığı, 25/06/2010 tarihli yoklamada, iş yerinin kapalı alan 1500m2 olduğu,

iş yerinde demirbaş olarak 1 adet kesim makinası, 1 adek kaynak, 1 adet çıta, 1 adet orta kaynak, 1 adet orta kayıt kertme makinası ile büro mobilyaları bulunduğu, plastik kapı ve pencere üretimi, ayrıca plastik profili satışı işi yaptığı, sipariş üzerine üretim yaptığı, stokları bulunmadığının tespit edildiği, firmanın katma değer vergisi matrahlarının bazı dönemlerde sıfır, bazı dönemlerde yüksek tutarlı olmasının sebebinin sipariş üzerine iş yaptıkları nedeniyle izah edildiği, 02/03/2010 tarihli yoklamada, stok mallarının olmadığı ve sipariş üzerine çalıştıkları, işyerinin kiralık olup 600 m2 olduğu,

işyerinde Mart/2010 ayında 6 adet işçi çalıştığı, işyerinde bir adet kesim makinesi, 1 adet destek sac kesim aleti, 1 adet delme makinesi, 1 adet kaynak makinesi, 1 adet çıta makinesi olduğu, 05/12/2011 tarihinde yapılan yoklamada, iş yerinin kapalı olduğunun tespit edildiği, şirket temsilcisine bilinen adreslerinde ulaşılamadığı, 2009 yılında sahte belge düzenleyicisi olan ve haklarında vergi tekniği raporu bulunan mükelleflerden 1.987.267,00 TL tutarında mal/hizmet aldığı, bu dönemde toplam alımlarının 2.215.408,00 TL olduğu, alışlarının %89'luk kısmın sahte belgelerle belgelendirildiği,

şirket ortağının ortak/yönetici ortak olduğu kurumlar hakkında sahte belge düzenleme yönünden vergi tekniği raporu bulunduğu tespitlerine yer verilmiştir.

Yukarıda belirtilen tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden, davacının sermayesi ve iş hacminin beyan edilen hasılatı elde etmek için yeterli olmaması, şirketin herhangi bir aracının bulunmaması, mal alışı yaptığı firmalar hakkında vergi tekniği raporu düzenlenmesi karşısında, davacı şirket tarafından düzenlenen faturaların komisyon karşılığında düzenlenen belgeler olduğu sonucuna varılmış olup, aksi yöndeki Vergi Mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.