KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/9704 E., 2020/5979 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 22 Aralık 2020
- Esas No
- 2016/9704
- Karar No
- 2020/5979
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
375 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Kanuni temsilcisi olduğu limited şirketten tahsil edilemeyen amme alacaklarının tahsili için davacı adına düzenlenen … tarih ve …, … ve … sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davalı idarece sunulan 14/10/2015 tarihli dilekçede davaya konu ödeme emirlerinden … sayılı ödeme emrinin düzeltme fişi ile takipten kaldırıldığı belirtildiğinden davanın bu ödeme emrine ilişkin kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği; davanın diğer ödeme emirlerine yönelik kısmı yönünden ise, davacının asıl borçlu bulunan.
Lojistik Taşımacılık ve Dış Ticaret Limited Şirketinin 20/12/2006 tarihine kadar ortağı ve kanuni temsilcisi olduğu, bu tarihten sonra ise hisse devri sözleşmesi ile hisselerini devrederek ortaklıktan ayrıldığı ve yerine de bir başkasının müdür olarak seçildiği anlaşıldığından, davacının bu tarihten sonraki dönemlere ait vergi ve cezalardan sorumlu tutulmasında ve adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, kararın, kabule ilişkin kısmının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2016/9704, K. 2020/5979, 22 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama