Danıştay 4. Daire E.2017/1643 K.2021/7336

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen ...tarih ve ... sayılı ödeme emrinin 2010/4, 5, 6, 7, 8 dönemlerine ait katma değer vergisi, gecikme faizi, vergi ziyaı cezası ve özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı adına düzenlenen ihbarnamelerin davacı şirketin adresinde geçici olarak bulunmadığı tutanak altına alınarak tebliğ edilememesi üzerine şirket kanuni temsilcisinin adresine 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesi uyarınca kapıya yapıştırılarak tebliğ edildiğinden bahisle dava konusu ödeme emri düzenlenmiş olsa da, ödeme emrinin dayanağı tarhiyata ilişkin ihbarnamelerin tebligatının 213 sayılı Kanu'na uygun olarak yapılmadığı,

adresten geçici ayrılma halinde uygun bir süre sonra yeniden tebligat yapılmaya çalışılması gerektiği, olayda ise ikinci kez tebliğe çalışılmadan kanuni temsilcinin adresinde 7201 sayılı Kanu'na göre yapılan usulsüz tebligat dolayısıyla amme alacağı vasfını kazanmayan borç için düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.