Danıştay 4. Daire E.2017/43 K.2021/7918

Dava konusu istem: Davacı şirket adına sahte fatura kullandığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden resen tarh edilen 2013/4,5,8-12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının ilgili dönemlerde fatura aldığı Kocasinan Vergi Dairesi mükellefi ...Giyim San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin, düzenlenen faturaların sahte olduğunu ortaya koymada yeterli olmadığı anlaşıldığından cezalı katma değer vergisi ve somut tespit bulunmadan kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yasal mevzuatlara istinaden yapılan işlemlerin yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davalı idare tarafından, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, temyize konu kararın 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmının bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir.

Davalı idarenin, Mahkeme kararının, ...Giyim San. ve Tic. Ltd. Şti. 'den alınan faturalar nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatlara ilişkin kısmına yönelik temyiz istemine gelince;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisinin indirilebileceği hükme bağlanmıştır.

Katma değer vergisi, bünyesinde yer alan indirim müessesesiyle yansıtılabilir bir vergidir. Katma değer vergisi sisteminde mükellef ve sorumlu; üretim ve dağıtım kademeleri içinde, verginin tahsiline, indirimlerin yapılmasına, beyan edilip ödenmesine aracılık eder. Bu bakımdan indirim, mükellefiyete bağlı bir görev olduğu kadar aynı zamanda bir haktır. Katma değer vergisinde genel prensip, vergiye tabi teslimler üzerinden hesaplanan vergiden, alış faturalarında gösterilen verginin indirilmesidir. Katma değer vergisi indirimi hakkından yararlanabilmek için Kanun bazı şartların varlığını öngörmüştür. Bu şartların bir kısmı esasa, bir kısmı ise şekle ilişkindir. Katma değer vergisi, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi halinde, zincirleme olarak kendi içinde otokontrol sistemi taşımaktadır.

Kayıt ve belge nizamına uyulması ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasına bağlı olarak tahsil edilen katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve ifaya ilişkin olarak ödedikleri katma değer vergisini indirmeleri mümkün olup, aksi durumda, faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının tespiti halinde, bu faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimi mümkün bulunmamaktadır.

Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da gerekmektedir.

Yukarıda aktarılan mevzuat hükümlerine göre, uyuşmazlığın esasını, davacıya anılan faturaları düzenleyen firmanın düzenlediği faturaların, gerçek bir mal ve hizmet satışını içerip içermediği, dolayısıyla sahte olup olmadığı hususlarının tespiti oluşturmakta olup, uyuşmazlığın çözümü için söz konusu belgelerin hukuki mahiyetinin anlaşılabilmesi bakımından, bu belgeleri tanzim eden mükellef hakkında yapılan incelemeler sonucunda tespit edilen hususların irdelenmesi gerekmektedir.

Davacının ilgili dönemlerde fatura aldığı Kocasinan Vergi Dairesi mükellefi ...Giyim San. ve Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen ...tarih ve ...sayılı Vergi Tekniği Raporu'nun incelenmesinden; mükellef kurumun ana sözleşmesinde yazılı işlerde faaliyet göstermek üzere 01.01.1995 tarihinde kurulduğu, 18/10/2012 tarih ve 8177 sayılı Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayınlanan 05/10/2012 tarihi ortaklar kurulu kararıyla şirket hisselerinin tamamının ......'e devredildiği, 2012, 2013 ve 2014 yıllarına ilişkin defter tasdik bilgilerine rastlanılmadığı, 2012 ve 2013 yıllarında zarar beyan ettiği, 2012 ve 2013 yılı bazı dönemleri için işçi beyan ettiği bazı dönemlerde ise işçi çalıştırmadığı,

Sosyal Güvenlik Kurumundan alınan bilgiye göre prim borcu bulunduğu, Şişli Vergi Dairesine 44.575,11 TL, Kocasinan Vergi Dairesine ise 1.595,50 TL vergi borcu bulunduğu, 18/10/2012 tarihinden itibaren vergi ödemesi yapılmadığı, 2012 yılı form Ba bildiriminde 59.940 TL mal/hizmet alımı bildirdiği, mal/hizmet alımı yapılan mükelleflerce satışlarına ilişkin form Bs bildirimde bulunulmadığı, takip eden 2013 ve 2014 yılı form Ba bildiriminde mal/hizmet alımı bildirdiği mükelleflerce satışlara ilişkin form Bs bildirimde bulunulmadığı, mal/hizmet alımı bildirilen mükellefler hakkında olumsuz tespitlerin bulunduğu,

03/2012 ilâ 05/2012 dönemleri arası 4.185.461,09 TL katma değer vergisi matrahı beyan ettiği, mükellefin 07/11/2012 tarihli dilekçesi ile adres değişikliğinde bulunduğu, belirtilen adrese gidildiğinde, şirketin 05/11/2012 tarihinden itibaren ilgili adrese taşındığı, faaliyet konusunun toptan giyim eşyası ve tekstil ürünleri alım satımı olduğu, işyerinde aynı zamanda ... isimli mükellefin 15/09/2012 tarihinden itibaren fason konfeksiyon atölyesi olduğu, şirket çalışanı olmadığı, şube ya da deposunun olmadığı, demirbaş olarak bir adet masa, 4 adet sandalye olduğu,

emtia olmadığının, 29/11/2012 tarihinde yapılan yoklamada ise, söz konusu yerde faaliyette bulunmadığı, ...'nın fason konfeksiyon atölyesi çalıştırdığı, ilgili şirketin burada çalışmadığı, kendisinin zorla ikna edilerek burada çalışıyormuş gibi gösterilmek istendiği, 20/06/2014 tarihinde yapılan yoklamada da işyerinde 4 adet overlok, 6 adet dikiş makinası bulunduğu, yaklaşık 80 metrekarelik bir alanda faaliyette bulunduğu, çalışan kişilerin ..., ... ve ... olduğu, firmanın ünvanını gösteren herhangi birşeyin olmadığı, vergi levhasının bulunmadığı,

düzenlenmiş ya da düzenlenecek herhangi bir irsaliyenin yada faturanın olmadığı tespitlerine yer verilmiştir.

Yukarıda belirtilen tespitlerin bir bütün halinde değerlendirilmesinden, mükellef tarafından vergi borçlarının ödenmediği, yasal defterlerin tasdik ettirilmediği, mal veya hizmet alımı yapılan firmalar hakkında sahte belge düzenleme nedeniyle vergi tekniği raporu ve veya olumsuz tespitler bulunduğu, yapılan yoklamalarda bulunamadığı, tespit edilen emtia ve çalışan sayılarına göre beyan edilen matraha ulaşılmasının ticari ve teknik icaplara uygun olmadığı, aynı adresi kullanan ... tarafından adı geçen mükellefin adreste faaliyette bulunmadığının beyanı ve tespiti karşısında davacıya düzenlenen faturaların gerçek bir mal ve hizmet karşılığı düzenlenmediği anlaşıldığından, Vergi Mahkemesi kararının buna ilişkin kısmında hukuki isabet görülmemiştir.